Normen en waarden

Het is verfrissend en verrassend om te zien hoe een discussie, opgeroepen door Joop Quint in NRC Handelsblad van 10 januari en adequaat beantwoord door Ralph Pans van VNG in de krant van 16 januari, naadloos aansluit op het daarna bekend geworden eerste oordeel van de wetenschappers die door de premier belast werden met het probleem `normen en waarden'.

Dit door de laatsten als vaag begrip gekwalificeerde uitgangspunt blijkt nu vooral samen te hangen met het tekortschieten van `de overheid'. Het op lokaal, dus gemeentelijk niveau creëren van effectief toezicht en handhaving met de mogelijkheid van gemeentelijke sancties zou wel eens de snelst werkende oplossing kunnen blijken te zijn voor de problemen, die ook in de huidige verkiezingscampagne wel worden aangeduid maar niet van werkbare oplossingen worden voorzien. Het handhaven van simpele zaken als een 30 km gebod, het niet fietsen of brommen op trottoirs en in voetgangerszones, etc., etc. laat zich alleen door intensief toezicht en adequate sanctiemiddelen realiseren. De politie moet als achtervanger dienen voor de ambtenaren, die het toezicht uitoefenen en zonodig sancties opleggen. De zekerheid dat weinig onopgemerkt blijft en recalcitrantie de zaak voor de overtreder alleen verergert moet een werkelijke ommekeer teweegbrengen. Een ommekeer, waaraan tot nog toe alleen lippendienst is bewezen.

Het prestatiecontract voor de 25 `inter'-gemeentelijke korpsen van de politie is veel minder effectief dan een systeem met bestuurlijke boetes, die dan wel in de gemeentekas moeten vloeien. De burgers van een gemeente zullen het dubbele effect zeker weten te waarderen.

    • Jan C. Werkman