Farropudding

Farro, een graansoort die in Italië en in het bijzonder in Lucca in Toscane erg populair is, is hier in Nederland voor zover ik weet niet verkrijgbaar. Degenen onder u die een vakantiereis naar Toscane plannen hoeven niet ver naar farro te zoeken, dit graan (zowel gewoon als biologisch gekweekt) ligt bij elke supermarkt of delicatessenwinkel in de schappen. De thuisblijvers kunnen voor dit recept spelt in de plaats van farro gebruiken. De smaak is dan weliswaar iets minder nootachtig, maar de textuur is vrijwel hetzelfde. Serveer deze ouderwetse pudding bijvoorbeeld met warme plakken gebakken appel, crème anglaise, aardbeiencoulis of met een paar in armagnac ingelegde pruimedanten. Deze pudding kunt u bovendien losjes afgedekt makkelijk kort opwarmen in de magnetron.

Doe de farro in een kom, giet er zoveel koud water over dat hij onderstaat en laat het graan dan minstens 12 uur weken. Voor spelt is de weektijd hetzelfde.

Giet de farro af en doe in een zware pan. Giet er de melk bij, voeg het vanillestokje toe en breng aan de kook. Draai het vuur laag en laat circa 30 minuten sudderen, of tot alle melk opgenomen is.

Neem de pan van het vuur, verwijder het vanillestokje en schep er de suiker en de 50 gram boter door. Laat het mengsel volledig afkoelen.

Verwarm de oven voor op 180° C. Vet een ringvorm van circa 20 centimeter doorsnee (en circa 8 dl inhoud) in met wat zachte boter.

Doe de eieren in een kom en klop er de ricotta door. Schep het ei-ricottamengsel door het afgekoelde farromengsel.

Schep het mengsel in de voorbereide ringvorm en strijk de bovenkant glad. Zet de vorm in een ovenschaal en giet er een laagje water van circa 3 centimeter diep in. Zet de pudding circa 1 uur in de oven, of tot de bovenkant goudbruin geworden is en de pudding stevig aanvoelt.

Neem de pudding uit de oven en laat iets afkoelen. Serveer hem terwijl hij nog warm is.

    • Kim Maclean