`Het moet wel spannend blijven'

Ank de Vries is de nieuwe directeur van de erotiekwinkel Christine le Duc. Zij wil mooie locaties voor nieuwe vestigingen. Want 40 procent van de klanten is vrouw. En `seks is geen louche handel van rare mannetjes'.

Het is fris in het distributiecentrum van erotiekwinkelketen Christine le Duc. Met haar handen wrijvend over haar armen van de kou, toont de nieuwe directeur Ank de Vries de opgeslagen artikelen in het Volendamse pand. In de meterslange open stellingkasten staan dozen met videos als `Kamasutra' en `Her husband with another man', sexy lingerie en bladen met veel bloot op de omslag. ,,Ziet er toch net zo gewoon uit als een opslagplaats van elk ander bedrijf?'', zegt De Vries.

Toen De Vries (44) vrienden en kennissen vertelde dat zij bij Christine le Duc directeur zou worden, werd er veel gelachen. De grap die ze het meest hoorde was: `Wat ga je de eerste dag doen? Producten testen?'

De winkelketen staat volgens De Vries voor `toegankelijkheid'. De deuren van de 33 winkels staan altijd open. Oprichter Hans Hartog wil een `vrouwvriendelijke uitstraling'. In de vacature voor een nieuwe directeur, werd ook de voorkeur uitgesproken voor een vrouw. ,,In de 34 jaar dat ik het bedrijf heb geleid, merkte ik wel degelijk de vooroordelen tegen een man die een erotiekketen leidt'', vertelt Hans Hartog als hij hun gezamenlijke kantoor binnenloopt. ,,Mensen die mij niet kenden, hadden het idee dat ik zo'n pooierachtig figuur zou zijn.''

Hartog denkt dat Ank de Vries een grote invloed kan hebben op het imago van het bedrijf. Hij verwacht bijvoorbeeld dat zij makkelijker terecht zal kunnen bij onderhandelingen met projectontwikkelaars om op goede locaties terecht te komen. Zelf kon hij in Den Haag in het begin alleen een pand kopen en niet huren, omdat de eigenaar niks met zijn `praktijken' te maken wilde hebben. ,,Projectontwikkelaars spelen vaak op zeker door bijvoorbeeld drie schoenenzaken op een rij te vestigen.''

Ank de Vries knikt. ,,Ik denk dat er meer deuren opengaan nu er een vrouw aan het hoofd staat.'' De bedrijfsvoering zal niet veranderen, behalve als ze uitbreiden naar het buitenland. ,,Het is nu een platte organisatie. We willen naar België. Als dat lukt, zullen we de organisatie wel moeten aanpassen.'' De Vries bekent dat zij Christine le Duc niet kende voordat ze op de vacature reageerde. Hiervoor werkte ze negen jaar in de modebranche, eerst als marketingmanager bij de European Brands Organisation en vier jaar bij het Nederlandse modemerk Mexx. In eerste instantie dacht zij dat Christine le Duc een `dichte sekswinkel' zou zijn, maar toen zij een winkel binnenliep, was ze aangenaam verrast. ,,Een duidelijk concept.''

Hartog begon zijn zaak in 1968 wel als één van die vele sekswinkeltjes op de Wallen in Amsterdam. `Christine le Duc' is een nogal vrije vertaling in het Frans van de naam van zijn vrouw: Tiny Hartog. Hij verkocht vooral bladen en video's, maar na een tijdje kwam hij tot de conclusie dat ,,de helft van de bevolking toch vrouw is''. Hij breidde zijn collectie uit met lingerie, massage-olie en glijmiddelen en speeltjes. En hij opende ook buiten de Wallen vestigingen.

Zestig procent van de klanten van Christine le Duc is van het mannelijk geslacht. De mannelijke klanten zijn gemiddeld ouder dan de vrouwelijke klanten. Mannen kopen meer bladen en video's, die goed zijn voor 34 procent van de omzet. Vrouwen kopen vooral `speeltjes' als vibrators en tepelklemmen, goed voor 23 procent van de omzet. En 24 procent van de omzet komt van lingerie. Per aankoop wordt gemiddeld 25 euro besteed, waarbij vrouwen per aankoop gemiddeld iets meer besteden dan mannen. Opvallend is dat winkels in studentensteden als Leiden en Groningen relatief beter lopen dan andere winkels. Ze zegt in Nederland nauwelijks concurrentie te hebben: ,,Ik ga weleens kijken bij andere winkeltjes voor seksartikelen, maar dan ben ik altijd snel klaar.''

Ze hoopt wel meer vrouwen de winkels in te trekken nu zij directeur is. Ze wil dat evenveel vrouwen als mannen de winkels bezoeken. ,,Hopelijk is de drempel lager voor veel vrouwen als zij zien dat ik aan het hoofd sta. Zij zien dat ik er normaal mee om ga, dus waarom zij ook niet?'' Het grote aantal vrouwen dat werkzaam is bij Christine le Duc – 83 procent van de 155 medewerkers – moet de vrouwvriendelijke uitstraling ook bevorderen. ,,Seks is geen louche handel van rare mannetjes. Vrouwen in de winkel zijn belangrijk voor een vriendelijke uitstraling.''

De nieuwe directeur probeert met anderen in het bedrijf ideeën te bedenken hoe zij meer vrouwen kunnen aanspreken. De Vries vertelt dat laatst iemand een zogenoemde ladiesnight opperde. Op `mannenavonden', als er bijvoorbeeld voetbal op tv is, zou de winkel alleen voor vrouwen open gesteld kunnen worden. De winkels kunnen dan ook later dan de gebruikelijke tien uur 's avonds sluiten. ,,Ik vond dat geen slecht idee.''

Het is volgens De Vries niet de bedoeling dat Christine le Duc zó toegankelijk wordt, dat de winkel op een supermarkt voor seksartikelen gaat lijken. ,,Het moet wel spannend blijven.'' Daarom komen de nieuwe winkels niet middenin een winkelcentrum, maar in de aanlooproutes van A1-locaties. In een rustig straatje stappen klanten makkelijker naar binnen. ,,In Maastricht duurde het even voordat de verkoop van de winkel op gang kwam, want dat filiaal ligt heel dicht op het winkelgebied.''

De Vries wil graag binnen drie jaar uitgroeien tot 45 winkels. Bovenaan de lijst staan Zaandam, Almere, Meppel, Zoetermeer en `ergens in Zeeland'. ,,Daar zijn we aan het zoeken naar een pand.'' Eigenlijk moet iedereen volgens haar binnen een straal van 60 kilometer een Christine le Duc winkel hebben.

    • Marleen Luijt