HET IS HIER GEEN HOTEL

Naam: Glenn (39)

Gevangenis: Krimpen aan den IJssel

,,Voor ik in de gevangenis kwam, had ik een heel andere voorstelling van hoe het zou zijn. Ik dacht dat het veel zwaarder was, met verkrachtingen in de cel en vechtpartijen. Maar het is veel minder hard, ik heb in al die jaren maar één keer gevochten.

,,Het irriteert me wel mateloos als mensen denken dat het hier een hotel is. Daar krijg je echt geen verrotte etenswaren, hier vaak wél. Eén keer per week kruis ik in het winkelboek aan welke spullen ik wil hebben uit de supermarkt. Elke middag rond vieren kook ik voor mezelf, op de vierpits in de recreatiezaal. Meestal Surinaams, gisteren heb ik een stukje lamsvlees klaargemaakt met kerrie, rijst en wat Chinese kool.

,,Wat ik nooit verwacht had, was dat het leven in de gevangenis zo duur zou zijn. Per week geef ik zeker 100 euro uit aan de supermarkt. Gelukkig heb ik eigen vermogen, van die 16 euro die ik per week verdien met arbeid, zou ik ongeveer alleen m'n sigaretten kunnen kopen. Een nagelschaartje van het Kruidvat, met het oude stickertje van 1 euro 99 er nog op, kost hier zo 4 euro.

,,Het eten uit de keuken vind ik smerig, maar ik werk er wel. Vanaf half negen 's ochtends haal ik met een paar andere jongens de klaargemaakte voeding uit de koeling en laad die op karren. Die brengen we vervolgens naar alle afdelingen. Daarna maken we de keuken schoon en doen we allerlei klusjes, zoals het afwegen van zakjes koffie van 200 gram, uit zakken van 5 kilo.

,,Ik hou me overeind met de gedachte aan mijn kinderen van 13 en 19 jaar. Eigenlijk moet ik m'n eigen weg gaan en me nergens over opwinden – ik heb 15 jaar gekregen en moet er nog vier uitzitten. Maar dat lukt niet goed, omdat mijn vrouw het moeilijk heeft. Hoe kan ik me hier goed voelen terwijl mijn vrouw depressief is? Dat zou ik niet eens willen. Het maakt me ontzettend machteloos, dat ik niks voor haar kan betekenen. Ik bel haar twee keer per dag, maar langer dan 15 minuten kan dat niet.

,,Over mijn problemen praat ik hier met niemand, behalve soms met de dominee. Dat is een lief mens. Maar verder heb ik hier geen vrienden, ik kom weinig mensen tegen met wie ik iets heb. Met sommige jongens heb ik wel wat gemeen, bijvoorbeeld een vrouw en kinderen, maar meestal hebben ze een levensstijl die me niet boeit. Hun gesprekken gaan vooral over hoeveel wapens ze wel niet hebben en welke dure auto's. Ik heb andere interesses: architectuur, cultuur. Mijn laatste baan was in de particuliere beveiliging.''

    • Rentsje de Gruyter