Hans Libergs virtuoze vleugelvariété

,,Tatatatááá!'' speelt het symfonieorkest op de geluidsband, en dan komt Hans Liberg op, luidkeels met Beethoven meezingend. Tot hij plaats neemt aan de vleugel om dat overbekende stukje Vijfde Symfonie drastisch op te vrolijken met flarden van van alles en nog wat – van een stukje cocktail-jazz (,,de Rutecks-versie'') tot de onnozelste deuntjes die te snel voorbij komen om ze allemaal te noteren. Alles past in de musicologische mallemolen die hij keer op keer in werking stelt, ook weer in zijn nieuwe programma Tatatata dat gisteravond in première ging. Het is zijn achtste in twintig jaar.

Als vanouds is Liberg de goedgemutste muziekleraar, die een college komt geven waarin klassiek en populair dichter bij elkaar blijken te liggen dan we altijd dachten. Vaak zet hij een pianoconcert in om ergens, bijna ongemerkt, een wending te nemen die uitkomt bij een popnummer: van Der Wanderer van Schubert naar Runaway van Del Shannon bijvoorbeeld. Ook trekt hij andere lijnen door de geschiedenis, door een coupletje van Weekend in Scheveningen (1932) van Louis Davids een rap-ritme te geven en teksten uit de bundel Kun je nog zingen, zing dan mee te moderniseren. Of door Haydn te herkennen als de componist van een ringtone.

Op zijn best vind ik Liberg als er hoe langer hoe meer door elkaar gaat lopen. Zoals in een samenvatting van Aida van Verdi èn van Elton John, waarin koning Ramses bovendien uitbarst in de Shaffy Cantate, en in een explicatie over het aan Wagner toegeschreven epos The Lord of the Ring.

Alert reagerend op wat hij aan publieksreacties uitlokt, en stevig gesteund door de uitgekiende ritmepartijen van zijn begeleiders André Versluys en Martijn Klaver, kan Liberg al die combinaties schijnbaar moeiteloos maken. Desnoods allegro con brio (,,snel, maar zonder gespetter'').

Zijn virtuoze vleugelvariété lijkt voort te komen uit een onuitputtelijk reservoir aan muziekkennis en spitsvondige associaties, waaruit elke voorstelling een willekeurige greep is.

Het doet er niet toe welk thema Hans Liberg belooft te zullen behandelen, welke aankleding hij kiest of op welke actualiteit hij ditmaal inhaakt – voor hem is alles niets meer dan een aanleiding voor nieuwe muzikale variaties. Zelfs als hij over normen en waarden begint, heeft Liberg binnen de kortste keren een liedje gevonden met een verrassende klankverwantschap.

Voorstelling: Tatatata, door Hans Liberg, m.m.v. André Versluys (bas) en Martijn Klaver (drums). Gezien: 17/1 in Gooiland, Hilversum. Tournee t/m 26/6. Inl. (030) 2334218 en www.hansliberg.com

    • Henk van Gelder