In Armin we trust

Nederlandse dj's staan over de hele wereld hoog in aanzien. Armin van Buuren is 's werelds nummer vijf, maar moet na een optreden in Kopenhagen wel direct terug om zijn afstudeerbul op te halen.

Buiten de Deense discotheek is het stevig aan het winteren, maar binnen wordt duidelijk dat het voor Armin van Buuren hartje lente is. Zijn carrière is zó tot bloei gekomen, dat hij op een willekeurige woensdagavond wordt ingevlogen om in Kopenhagens `st⊘rkste og hotteste diskothek' Gorgeous plaatjes te draaien. ,,Armin! Armin! Armin!'', schreeuwen de fans van de Nederlandse dj.

Wanneer Armin om één uur 's nachts achter de draaitafels gaat staan, wordt duidelijk hoe groot de 26-jarige is. Van Buuren legt zijn handen als een boeddhist plat voor zijn borst op elkaar, en de zaal valt stil. Zijn fans doen hem na, steken hun armen in de lucht om Van Buuren aan te raken. Fotocamera's gaan omhoog, zelfs de door de discotheek ingehuurde go-go-dansers willen een foto voor thuis. Dan heeft het lang genoeg geduurd, en Van Buuren laat behoedzaam de naald in de groeven van de eerste plaat zakken. Gejuich. De beat begint, en er wordt gedanst. Armin is een superster.

Maar ook al reist hij van zijn thuishaven Leiderdorp onophoudelijk naar optredens in Londen, Ibiza, Washington of een tour in Australië, voor het opnemen van een videoclip bij zijn nieuwe hitsingle naar Roemenië en voor een optreden op oudjaarsnacht naar San Francisco, voor de Nederlandse dance-industrie is Van Buuren niet langer meer een uitzondering.

De exponent van het volwassen worden van de Nederlandse house-industrie zijn de dj's. Zonder dat ze zelf kunnen benoemen wat het geheim van hun succes is, maken jongens zoals DJ Tiësto uit Breda, Ferry Corsten uit Rotterdam en Armin van Buuren uit Leiderdorp internationaal de dienst uit. Dat werd recentelijk bevestigd toen in november 40.000 lezers van het Britse DJ Magazine van over de hele wereld Tiësto verkozen – als eerste niet-Brit – tot de beste dj ter wereld. Corsten werd negende, Armin van Buuren bezet dit jaar de vijfde plaats.

Vorig weekend nog kreeg Tiësto de Popprijs uitgereikt omdat hij in staat was geweest zijn muzieksoort, dance, een bereik te geven tot ver buiten de beperkte groep aanhangers. In de industrie zelf is het verhaal over de Britse dj Darren Tate het beste bewijs dat Nederlandse dj's de dienst uitmaken. Tate, zelf al een ster, heeft een nieuwe artiestennaam aangenomen: Jurgen Vries. Zo kan hij beter meeliften op het Nederlandse succes.

Boven alles is de lijst met populaire dj's commercieel interessant. ,,Waar ik ook kom ter wereld, ik heet geen Armin meer'', constateert Van Buuren. ,,Ik heet nummer 5.'' Dat dit niet helemaal waar is en fans zijn naam nog wel écht kennen, blijkt wel tijdens zijn optreden in Kopenhagen. ,,In Armin we trust'' staat op het T-shirt van fan Robert Lindstr⊘m. ,,Voor ons ben jij god'', voegt hij daaraan toe. Om eer te betuigen, ,,en de tijd van mijn leven te hebben'', zijn hij en andere fans deze nacht met bussen vanuit Zweden naar Kopenhagen gekomen. ,,Mijn ouders konden helaas niet mee. Ze baalden, want ze zijn ook fan en luisteren de hele dag naar de cd's die Armin zelf uitbrengt.''

Van Buuren zegt niet voor het geld dit leven gekozen te hebben. Als zoon van een huisarts en redactrice bij een uitgeverij studeerde hij rechten in Leiden, alhoewel zijn carrière het afronden ervan de laatste jaren nogal eens dwars zat. Hij woont met zijn vriendin Erika, die bij een woningcorporatie werkt, in een bescheiden hoekwoning in Leiderdorp. Op zolder heeft hij zijn studio, daar luistert hij wekelijks urenlang naar nieuwe platen en mixt hij zijn verzamelalbums. Dit voorjaar komt zijn eerste `artiestenalbum' met alleen maar zelf gecomponeerde nummers uit – een unicum voor een house-dj. Daaraan voorafgaand is gisteren zijn single `Yet another day' met Genesis-zanger Ray Wilson uitgebracht, nu al goed voor dance smash-status bij het commerciële radiostation Radio 538. ,,Ik wil nooit weten hoeveel ik er op dat moment mee verdien. Ik doe dit voor mijn plezier. En inderdaad, we hebben het niet verkeerd.''

Voor zijn ruim 4 uur durende Deense optreden krijgt hij volgens boeker Michael Splint 4.000 euro. Naast de inkomsten uit optredens, in 2002 waren het er 116, verdient Van Buuren ook aan zijn cd's en vinyl, soms uitgegeven op zijn eigen platenlabel Armind binnen platenmaatschappij United. Geen van beide partijen wil vertellen hoeveel Van Buuren – die ook nog een eigen platenmaatschappij runt – verdient. Dat zou maar de indruk wekken dat het een luizenbaantje is, zo zegt de dj zelf. Uit een studie van onderzoeksbureau KPMG is wel bekend dat de Nederlandse dj's samen verantwoordelijk zijn voor 146,9 miljoen euro omzet op jaarbasis.

Ongeacht die miljoenenomzet: Van Buurens wekelijkse radioprogramma op ID&T-radio, waar wereldwijd via internet door duizenden fans naar geluisterd wordt, ziet hij zelf als mooie gratis reclame waar hij over zijn favoriete muziek kan vertellen. Hij krijgt er niet voor betaald.

Maar wat is nou zo bijzonder aan Van Buuren? Wat kan hij dat de buurjongen niet kan? Zelf weet hij het niet. Ja, uitkiezen van de juiste platen, en ze netjes in elkaar kunnen laten overlopen, is belangrijk. ,,Maar er is geen school voor, geen formule. Ik doe het allemaal op gevoel.''

Volgens DJ Magazine-hoofdredacteur Lesley Wright is er echter meer voor nodig: ,,Inzet. Doorzettingsvermogen. Doelgerichtheid.'' Volgens Wright is de competitie moordend, vorig jaar werden volgens haar in Groot-Brittannië voor het eerst meer draaitafels verkocht dan gitaren. Maar waarom juist de Nederlandse dj's nu de dienst uitmaken? ,,Ze hebben het zelf achter de draaitafels ook goed naar hun zin. Ze zijn zo lekker cheeky, zo vrolijk brutaal.''

Maar dat hield zelfs Armin van Buuren niet de hele nacht vol. Direct na zijn optreden wordt hij naar de luchthaven gebracht om het vliegtuig van 6:40 uur naar Amsterdam te halen. Van Buuren zelf was liever nog even blijven meedansen, maar hij moet naar Leiden. Om als meester in de rechten zijn bul te gaan halen.

Een paar uur later komt hij fris het Leidse Academiegebouw binnenlopen. Zijn vader staat trots op hem te wachten: ,,Dat die jongen dit allemaal gedáán heeft.'' Natuurlijk was het nodig geweest zijn zoon ,,achter de vodden te zitten'', vooral in de periode dat hij in het vliegtuig zijn scriptie over auteursrecht schreef, viel nogal eens zwaar, vertelt Joep van Buuren. ,,Maar vaker nog moest ik hem afremmen. Hij wilde altijd al zoveel.''

Dat is nog niet veranderd. Van Buuren, die beseft dat ,,de koek van dit vak na een jaar of zeven, acht wel op is'', kan de advocatuur nog steeds niet helemaal loslaten. ,,Soms denk ik bij het wakker worden: was het niet beter geweest nu gewoon naar kantoor te gaan? Maar goed, muziek is mijn passie, en als je er ook nog eens bakken geld mee kan verdienen...''

Van Buurens moeder, die tijdens optredens aanmoedigende sms-berichten stuurt, heeft naast zijn gedrevenheid een andere verklaring voor het succes van de afstuderende dj: hij had het zijn grootvader op diens sterfbed beloofd. Nadat Van Buuren zijn bul ontvangt, valt op de gang in het universiteitsgebouw de doorbrekende zon op zijn gezicht. ,,Als ik tijd heb, ga ik nog deze week met mijn vriendin Erika én mijn bul langs zijn graf.''