Golven, dijken, graven

Ondanks de naam is Fotogalerie No. 5 de enige gespecialiseerde fotogalerie in Leeuwarden en verre omstreken: het nummer is het huisnummer in de winkelstraat waar de galerie gevestigd is. Die straat is voor wandelaars en zeer smal, en dat heeft zo zijn voordelen. Soms staan er mensen voor de schoenenzaak aan de overkant en als ze zich omdraaien staan ze oog in oog met mooie foto's, zegt galeriehouder Ton Aartsen. ,,Wie verwacht nu zoiets?'' De galerie bestaat deze maand precies een jaar. Misschien is ze een voorbeeld van de her en der geproclameerde groeiende belangstelling voor de fotografie, maar misschien ook van het tegendeel. Want, zeggen Aartsen en zijn partner Ank Pluimgraaff, ontevreden zijn ze niet, maar storm lopen: nou nee.

Het eenjarig bestaan wordt gevierd zonder vlagvertoon. Net als anders hangen er gewoon foto's, ditmaal van de jonge, uit Den Haag afkomstige fotografe Margot Rood. Rood (1975) maakt `mystieke landschappen', heet het, maar wat er zo geheimzinnig aan is, blijft een beetje onduidelijk. Of het zou moeten zijn dat ze gepresenteerd worden zonder titel of verwijzing naar locaties. Rood toont ruim twintig zwartwit- en kleurenfoto's uit de afgelopen drie jaar: van dijken langs het wad, brekende golven, opgespoten zandvlaktes aan de rand van steden en industriegebieden, wortels van eeuwenoude bomen. Ook is er een foto van platte grafstenen op een begraafplaats: in een van de stenen zijn smekend geheven handen gebeiteld. Mystiek kun je ook dit niet noemen, maar surrealistisch is het wel.

Rood werkt met edele procédés als de Arabische gomdruk, en gebruikt aquarelpapier of papier met een structuur als die van schilderslinnen. Ze hanteert graag lange sluitertijden (een minuut of vijfentwintig is geen uitzondering), zodat golven melk-witte wolken worden, en het licht van in de verte voorbijrazende auto's een lange, bibberende streep. Zulke technieken kunnen snel gewild aandoen, zeker in handen van een beginnend fotograaf. Soms, zoals bij de boomwortels, is het resultaat inderdaad nogal formalistisch en decoratief. Maar op andere momenten zit Rood precies goed, zoals in de fijnzinnige en verstilde foto van acht houten stokken in een doffe maar spiegelgladde zee.

Roods foto's lijken op alle andere `mystieke landschappen' die je wel eens hebt gezien, maar ze hebben genoeg van zichzelf om niet zo maar vergeten te worden. Die van de waddendijken bijvoorbeeld zijn zwart en duister. Zo zie je ze zelden.

Margot Rood. Fotogalerie No.5, Nieuwe Oosterstraat 5. T/m 22-2. Open: do 13-21u, vrij 13-18u, za 13-17u. Inl. 058-2157873