Krajicek twijfelt na uitschakeling over zijn toekomst

Als dominostenen vielen ze deze week, de Nederlandse deelnemers aan de Australian Open. Na Martin Verkerk (maandag), Raemon Sluiter (dinsdag), Sjeng Schalken (woensdag) was het vandaag de beurt aan de nestor van de vaderlandse tennisprofs, Richard Krajicek. Dankzij een afgetekende nederlaag (6-3, 7-5 en 6-4) tegen de Duitser Rainer Schüttler maakte hij de uittocht van de Nederlandse tennistop compleet.

Wilde Schalken na zijn onnodige verliesbeurt tegen de Kroatische tiener Mario Ancic nog doen geloven dat hij ,,toch best een aardige partij'' had gespeeld, Krajicek toonde zich een dag later aanzienlijk realistischer over zijn eigen prestatie. ,,Een mentaal zwakke performance, omdat ik niet bereid was om voor de overwinning te vechten terwijl hij dat wel was'', luidde zijn sombere maar oprechte conclusie.

Opvallend gelaten incasseerde Krajicek dan ook zijn nederlaag, wetende dat hij geen moment aanspraak had mogen maken op een plaats bij de laatste 32 op Melbourne Park. Tot drie keer toe eerste, tweede én derde set nam hij een voorsprong via één of meerdere servicebreaks, om die voordelige marge vervolgens keer op keer weer net zo makkelijk uit handen te geven. Het verleidde hem naderhand tot de slotsom dat ,,het dus tijd wordt dat ik mezelf weer eens een schop onder mijn reet geef''.

Hoewel Krajicek vandaag andermaal benadrukte dat ,,nog helemaal niets zeker'' is, liet hij overduidelijk weten dat niemand vreemd moet opkijken wanneer de voormalige Wimbledon-kampioen binnenkort besluit zijn racket voorgoed op te bergen. ,,Als het om wat voor reden dan ook tegenzit, moet je het over een andere boeg gooien. Dan wordt het knokken en dat moet vanuit je hart komen. Vraag is dus waarom ik mentaal oververmoeid ben en of ik nog wel bereid ben om voor het tennis te leven en te werken. Het antwoord op al die vragen kan ik op dit moment nog niet geven.''

Niettemin voerde Krajicek in zijn nabeschouwing alvast drie mogelijke oorzaken aan voor het schrijnende gebrek aan wilskracht dat hij vandaag op showcourt-drie tentoonspreidde: zijn lange revalidatie (,,Misschien toch een nadipje''), zijn persoonlijkheid (,,Waarom sta ik zo mat op de baan?'') en zijn leeftijd (,,Ik ben de jongste niet meer'').

De komende weken worden cruciaal voor de bijna veertiendejaars professional, die vorige maand zijn 31ste verjaardag vierde. Krajicek houdt bij zijn kritische zelfonderzoek rekening met alle mogelijke uitkomsten. ,,Het kan na zo'n lange tijd op zijn. Ik vertoef al zo lang op de tour, heb zo lang moeten revalideren (in totaal 24 maanden, red.). Dat speelt allemaal mee. Ik zeg niet dat het op is, maar het kan.''

Zeker is in elk geval dat in zijn duel met de modale Schüttler, de nummer 36 van de wereld, zijn alom gevreesde wapen (de service) hem andermaal in de steek liet. Dinsdag, in zijn openingspartij tegen het Australische tienertalent Todd Reid, noteerde hij in de eerste set een beschamend laag percentage van 21 procent (één op vijf) op zijn eerste opslag. Vandaag sloeg hij weliswaar meer eerste services binnen de lijnen, maar ook de 45 procent was ver onder de maat, erkende Krajicek.

In een poging het tij te keren, besloot hij al vrij snel niet op volle kracht te serveren. Niet voor niets kwam zijn hardste service vandaag uit op 201 kilometer per uur daar waar de snelheidsmeters bij Krajicek normaliter pas ergens rond de 220 stilstaan. Ook een bewust gezochte confrontatie (,,Ik had zin in een beetje ruzie'') met de umpire na een omstreden call bracht niet de gewenste ommekeer. Toen de voormalige nummer vier van de wereld (maart 1999) uiteindelijk ook geen beroep bleek te kunnen doen op zijn vechtlust, bleek hij reddeloos verloren. ,,Alles gebeurde aan de overkant van het net.''

Davis-Cupcaptain Tjerk Bogtstra mag hem bellen voor het eerste-rondeduel tegen Zwitserland, van 7 tot en met 9 februari in Arnhem. Maar of een Krajicek in deze belabberde mentale staat van waarde is? De hoofdpersoon zelf waagde het te betwijfelen na zijn achtste en mogelijk laatste deelname aan de Australian Open. ,,Als ik zo speel als vandaag, bewijs ik niemand een dienst. Daar kunnen we kort over zijn.''

Nu zijn beschermde status na zijn maandenlange revalidatie wegens een onwillige elleboog is opgeheven, is de nummer 92 van de wereld afhankelijk van de welwillendheid van de toernooidirecteuren. Een wildcard voor `Rotterdam' (17-23 februari) heeft hij al op zak. Voor het indoortoernooi in Milaan (27 januari-2 februari) vreest Krajicek echter kwalificaties te moeten spelen. Met een wrange glimlach: ,,Ik hoop niet dat die toernooidirecteur van Milaan mij vandaag heeft zien spelen.''

Per sms adviseerde zijn vrouw Daphne Deckers hem voorlopig maar in Australië te blijven. `Ga maar vissen!', luidde het advies dat op zijn mobiele telefoon verscheen. Krajicek overweegt die raad op te volgen. ,,Morgen stap ik sowieso in het vliegtuig. Ik zie wel waar ik uitkom. In Noord-Australië schijn je goed op black marlins te kunnen vissen, van die joekels van vijfhonderd kilo. Dat lijkt me wel wat.''

Nog een voordeel van zijn voortijdige uitschakeling: woensdag kan de overtuigd en uitgesproken VVD-aanhanger zijn stem uitbrengen in Muiderberg. Grijnzend: ,,En Nederland behoeden voor de linkse hel.''

    • Mark Hoogstad