Heineken light

Wat mooi is aan Heineken is dat de Nederlandse brouwer zelden grote risico's neemt. Helaas is dat tegelijk ook zijn zwakte. Terwijl concurrenten veel geld uitgaven aan biermerken die dat vertrouwen nog moeten waarmaken – Beck's, Miller en Kronenbourg – heeft Heineken zich beperkt tot de overname van kleinere brouwers in ontwikkelingslanden.

Dat betekent niet dat Heineken geen fouten heeft gemaakt. De herschikking van Heinekens belangen in Latijns Amerika duidt daarop. Heineken heeft jaren geleden geld gestoken in Quilmes, in de veronderstelling daarmee een voorschot te hebben genomen op de overname van deze grote Argentijnse brouwer. Vorig jaar was Quilmes Heineken echter te slim af door middel van een ingewikkelde aandelenruil, waardoor de zeggenschap over het bedrijf in handen kwam van de regionale zwaargewicht AmBev uit Brazilië.

Heineken heeft de twist nu bijgelegd door zijn belang van 15 procent met grote winst te verkopen. Die winst, met nog eens 272 miljoen euro erbovenop, zal worden aangewend voor de aankoop van de helft van de grootste Chileense brouwer. Het was Heineken uiteraard beter uitgekomen als het een gezamenlijke strategie met AmBev had kunnen uitstippelen. Maar om dat te bereiken had het misschien een bod op AmBev zelf moeten uitbrengen, en dat is nu net niet de manier waarop Heineken graag opereert.

Hoewel het concern zich een grote transactie zou kunnen veroorloven, wordt zijn vrijheid om nieuwe aandelen uit te geven beperkt door de kapitaalstructuur die is opgelegd door de controlerende familie. Heineken heeft in principe een vuurkracht in huis van 5 miljard euro, maar het heeft sinds september slechts ongeveer een vijfde daarvan gebruikt voor de Chileense overname en een serie aankopen in Egypte, Libanon, Panama, Costa Rica en Kazachstan.

Individueel zijn al deze overeenkomsten verantwoord en dragen ze onmiddellijk bij aan de winst, maar ze brengen het concern als geheel niet veel verder. In het geval van Quilmes heeft de voorzichtige benadering zelfs averechts uitgepakt. Heineken moet zichzelf nu tevreden stellen met een kleine regionale speler. Het risico van Heinekens conservatieve strategie van mondiale expansie via kleine stapjes, is dat het concern er niet in slaagt leidende marktposities te verwerven.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.