Mariah Carey

Mariah Carey, de vrouw van de vijf octaven, bereikt al sinds 1990 een miljoenenpubliek met haar tranentrekkende liefdesballades. Daarnaast werkt ze aan haar street-credibility: ook op haar negende album, Charmbracelet, schakelt ze hiphop-producers en rappers in voor de snellere nummers.

Carey is zonder twijfel een popster van formaat. Ze is mooi, schrijft veel nummers zelf en dan is er die stem, die gromt, huilt en kirt als een nachtegaaltje – en dat alles in één ademteug. Maar zo'n veelzijdig talent gedijt het beste bij een strakke productie, en daar gaat het op Charmbracelet vaak mis. Ballads als Through the Rain (over tegenslag), My Saving Grace (over de Heer) en Sunflowers to Alfred Roy (over haar vader) bieden allemaal hetzelfde: typische Carey-geluiden tegen een zware, monotone muzikale achtergrond. De snellere nummers zijn speelser, en beter. In Clown worden de drumbeat, gitaarloopjes en meerstemmige zang ingezet voor het oproepen van een mislukte flirt met een collega-popster. Hier klinkt Carey als iemand die greep heeft op haar kunnen, en die nog grappig over haar leven kan vertellen ook.

    • Sandra Heerma van Voss