Machtsvertoon van Groenendaal bij NK veldrijden

Richard Groenendaal is gisteren in Huijbergen bij de professionals Nederlands kampioen veldrijden geworden. Het machtsvertoon van Groenendaal gaf aan dat het vaderlandse veldrijden, naar internationale maatstaven gemeten, buiten hem van een bedroevend niveau is.

Groenendaal zou met serieuze concurrentie gisteren niet voor de twaalfde keer in zijn loopbaan in de kampioenstrui zijn gehesen. De Brabander belandde in de eerste ronde op de laatste plaats, nadat hij met zijn knie een paaltje had geraakt en van de fiets moest. ,,Ik dacht op dat moment dat het kampioenschap verkeken was. De pijn in de knie was ondraaglijk, eenmaal warm ging het wel weer.'' Ondanks die handicap sloot Groenendaal halverwege de koers aan bij de drie koplopers Gerben de Knegt, Camiel van den Bergh en Wim de Vos, om vervolgens drie ronden voor het einde zijn beslissende demarrage te plaatsen. De Knegt werd tweede en Van den Bergh derde.

Hoezeer Groenendaal ook van zijn titel genoot, zou hij graag in eigen land meer concurrentie zien. Om sportieve en emotionele redenen. Hij zou na een mindere dag maar al te graag anoniem naar de kleedkamer willen vertrekken. ,,Nu moet ik toch altijd maar weer mijn verhaal doen. Het zou lekker zijn als een andere Nederlander dan eens aandacht krijgt.''

Maar dat zit er vooralsnog niet in, want Van den Bergh, Wilant van Gils en Maarten Nijland proberen al jaren vergeefs aansluiting bij de top te krijgen. Hun progressie stagneert echter. De Knegt zat vorig seizoen tegen een internationale doorbraak aan, maar wegens blessureleed stokt zijn opmars. De 34-jarige Wim de Vos lijkt zijn langste tijd te hebben gehad.

De wil is er wel, want Nederlandse renners kloppen regelmatig bij Groenendaal aan voor advies. De wereldkampioen van 2000 staat de jongens met raad en daad bij, maar ziet ook dat ze geen vorderingen maken. ,,In de trainingen gaan ze keihard, maar in de wedstrijd lukt het niet. Ik denk dat het vooral een kwestie van vertrouwen is.''

Het deed de Brabander goed de kampioenstrui weer om de schouders te krijgen. ,,Het is toch wel een eer. Vroeger kon die trui me niet zoveel schelen, maar nu zie ik er de waarde van in. Groenendaal zou het tricot begin februari met veel plezier willen omruilen voor de regenboogtrui. Maar hij vertrekt allerminst met hoge verwachtingen naar de wereldtitelstrijd in het Zuid-Italiaanse Monopoli. Groenendaal vreest namelijk een loterij. ,,Het parkoers lag vorig jaar tijdens de wereldbeker vol met stenen.'' Om die reden is hij al blij met een plaats op het podium.

Daarnaar streeft volgende maand ook Daphny van den Brand, de renster die zaterdag voor de zesde keer Nederlands kampioen werd. Maar na twee derde plaatsen gaat Van den Brand in Monopoli nadrukkelijk op jacht naar de wereldtitel. In Huijbergen demonstreerde zij haar vorm; niemand die zelfs maar in staat was bij haar in de buurt te blijven. Vooruitkijkend naar de WK zei Van den Brand: ,,Dit is mijn tiende overwinning in elf wedstrijden. De vorm is goed. In Italië moet het nu maar eens gebeuren.''