Opinie

    • Youp van ’t Hek

Gek mens

Als Bekende Nederlander mocht ik ook naar de Embassy en had werkelijk een schitterend weekend in Frimley Green. Viel tijdens de pauze van de finale wel in een raar gesprek aan mijn lange drinktafel. Ik luisterde naar Ritchie Davies-fans en het ging over een dame met een oranje hoed. Wie zij was? Dat ze belangrijk was hadden zij ook wel gezien. Ze kwam uit het vip-gedeelte, zat aan een very important tafeltje en iemand had gezien dat ze zeer lang geïnterviewd werd door de televisie. Kortom: niet zomaar iemand. Zijn moeder, dacht de eerste. Zelfde gelaatstrekken, toch ook wel een beetje dezelfde oogopslag, schouderbouw en haarinplant. Dit werd snel afgedaan als klinkklare nonsens.

,,Ik denk zijn werkster”, nipte een stevige mat aan zijn vaasje bier. Dat Barney een toffe peer is omdat hij zijn werkster trakteerde, daar was iedereen het over eens. Een ander bracht in nauwelijks verstaanbaar dialect naar voren dat hij er zeker van was dat dit óf een buurvrouw óf de eigenaresse van zijn dartcafé was. Hij twijfelde geen seconde. Ik las al luisterend in mijn Volkskrantje en moest onzichtbaar grinniken. De vrouw bleef hen fascineren. Aan mijn krant zagen ze op een gegeven moment dat ik Nederlander was en ik moest uitkomst brengen. Het ging om die sympathieke, overenthousiaste vrouw in het oranje met die rare oranje hoed op haar hoofd.

Of ik haar kende? Ik legde uit dat ze niet zijn moeder, zeker niet zijn werkster, laat staan de baas van zijn kroeg was. Gewoon onze vroegere minister van sport. Had even geen idee wat staatssecretaris in het Engels is. Nog nooit zoveel verbazing op zoveel gezichten tegelijk gezien.

,, She looks like a supporter!” stamelden ze bijna in koor. Ik heb het geprobeerd uit te leggen, maar het is me niet gelukt. Diep in de nacht zag ik haar hossen in de meute. De Davies-aanhangers keken me vreemd aan, wezen vrolijk naar hun voorhoofd en verklaarden me voor zwaar gestoord. Ik vertel nooit meer de waarheid.

    • Youp van ’t Hek