Embassy opgedragen aan verloren vriend

In de heksenketel van Frimley Green won Raymond van Barneveld voor de derde keer de Embassy, het officieuze wereldkampioenschap dart. Hij dankte achteraf zijn overleden vriend.

Op het nachtkastje in de hotelkamer van Raymond van Barneveld staat een fotootje. Het is een afbeelding van zijn vrouw Silvia en hun goede vriend Albert Vroegop. Als Barney op het punt staat naar de zaal te gaan, steekt hij de foto in zijn borstzakje. Alleen tijdens de finale heeft hij de afbeelding van zijn overleden vriend bij zich.

Daar zit een voorgeschiedenis aan vast. Het is de avond van 1 mei 2002. Raymond van Barneveld zit thuis op de bank te treuren met zijn vriend Gerard van Dijk naast zich. Hun gemeenschappelijke vriend Albert Vroegop is die dag verongelukt. Zwaar aangeslagen doet Barney een belofte aan Gerard: ,,Voor Albert win ik in januari de Embassy. Niet de World Darts Trophy, niet de Winmau World Masters, voor hem alleen het allerhoogste. Dat beloof ik je, Gerard.''

Die belofte lost Van Barneveld gisteravond daadwerkelijk in. In een soms zenuwslopende wedstrijd verslaat hij Ritchie Davies uit Wales. Omdat de Hagenaar begint met het winnen van vier sets is de stemming in het Nederlandse deel van de zaal opperbest. De Engelsen genieten gewoon van het darts en de Welshmen zijn muisstil. Van Barneveld blijkt niet in supervorm, maar weet Davies wel op afstand te houden. Als de man uit Wales de vijfde set wint en beiden een reglementaire pauze van vijf minuten krijgen, lijkt er op dat moment geen vuiltje aan de lucht. Mervyn King won een dag eerder, in de halve finale, immers ook een set vlak voor de pauze. En omdat Barney toen in de pauze van flights wisselde, bracht hij zichzelf nog even nodeloos in de problemen tegen de Engelsman. Maar dat zou nu, tegen Davies, niet gebeuren.

De man uit Wales heeft echter moed geput uit de setwinst en ziet kans om nog twee sets te winnen. Van Barneveld wankelt, maar hervindt zichzelf in de vijfde leg van de achtste set. De 5-3 voorsprong knakt het zelfvertrouwen van Davies en zonder al te veel moeite wint Van Barneveld de negende set en daarmee de wedstrijd. Na eerdere zeges in 1998 en 1999 heeft hij nu voor de derde keer de Embassy gewonnen.

Een waar pandemonium breekt los. Oud-staatssecretaris van Sport Erica Terpstra verkondigt dat ze veel Nederlandse overwinningen heeft meegemaakt, maar dat ze deze sfeer toch wel heel apart vindt. Ze prijst de sportman Van Barneveld met zijn topprestatie. Huisvriend Theo Massa kan bijna geen woord meer uitbrengen. ,,Ik weet in wat voor dal Raymond de laatste jaren heeft gezeten en als je dan mag meemaken dat hij zich er volledig uit weet te knokken, dan is er even niets mooiers.'' Silvia van Barneveld komt, met een eveneens betraand gezicht, haar man feliciteren. De dolgelukkige echtgenote: ,,Ik heb al dagen last van een abces in mijn kaak. Dat heb ik hem niet willen vertellen, want ik wilde niet dat hij zich zorgen om me ging maken. Pijnstillers hielpen nauwelijks. Nu ben ik zo vaak gezoend, dat het ding gewoon is open gesprongen.''

Van Barneveld zelf ondergaat het circus kalm. Hij wordt van televisiecamera naar televisiecamera gesleurd. De radio wil ook live-interviews en de schrijvende pers voelt de druk van de deadlines groter worden. Barney neemt voor iedereen de tijd. Af en toe een blik op manager Ad Schoofs. Teamgenoot John Walton staat op een afstandje te glimlachen. ,,Dit is het beste wat ons allemaal kon overkomen'', vertelt de Engelsman. ,,Hoe populairder darts wordt in Nederland, des te meer werk hebben wij.'' Ook de onttroonde Tony David is tevreden met de zege van `Barney'. ,,Als je dan toch je titel moet inleveren, kan het maar beter aan een vriend zijn.''

Met de overwinning van Van Barneveld zijn niet allen zijn teamgenoten blij. Ook de rolstoelhockeyers kunnen juichen. De Hagenaar staat twintig procent van zijn prijzengeld af aan Topsporters voor Topsporters. Deze stichting zet zich in om speciale sportrolstoelen bij elkaar te krijgen opdat deze groep minder validen hun sport kunnen uitoefenen. Het lijkt zeker dat woensdag, bij de huldiging in Den Haag, een vertegenwoordiging van deze topsporters aanwezig zal zijn. Omdat de ereburger van de hofstad in de finale stond, was een delegatie waaronder sportwethouder Wilbert Stolte en manager van het Overleg Sportstad Den Haag Michiel Reepmaker, afgereisd naar Frimley Green. Zeer tot blijdschap van de kampioen. ,,Ik vind de belangstelling van al die mensen geweldig. Zo'n wethouder Stolte is iemand die echt begaan is en meeleeft met mijn prestaties. Toen ik in 2000 in de eerste ronde werd uitgeschakeld door Chris Mason, stuurde hij wel een telegram om me op te beuren. Dat soort dingen waardeer ik en vergeet ik nooit. Juist als het moeilijk is, merk je wie er echt om je geven.''

Met het winnen van de derde Embassy schaart Van Barneveld zich definitief onder de allergrootsten. John Lowe wist in het verleden de Embassy eveneens drie keer te winnen. Eric Bristow presteerde het zelfs om de finale vijf keer te winnen en evenzoveel keer te verliezen. Van Barneveld is in zijn sport naar grote hoogte gestegen. Desondanks blijft hij er zelf nuchter onder. ,,Ik weet inmiddels hoe vergankelijk roem is en hoe kort het leven kan zijn. Dat zijn dingen die me heel erg aan het denken hebben gezet. Toen het vanavond in de finale heel erg moeilijk was, wist ik dat het goed zou komen. Daarom bedankte ik Albert toen ik de beker in handen kreeg. Ik heb het gevoel dat hij me heeft geholpen. Deze titel is van ons allebei.''