Zaak-Brongersma

NRC Handelsblad stelt in de nieuwsanalyse van 27 december `Levensmoe is geen medisch begrip' dat de Hoge Raad in de zaak-Bongersma de euthanasiepraktijk scherp heeft afgebakend.

Toch is het maar zéér de vraag of de Hoge Raad hierin is geslaagd, nu ze heeft gesteld dat het `uitdrukkelijk niet de bedoeling' van de wetgever is geweest dat huisartsen ook hulp bij zelfdoding geven aan mensen die `levensmoe' zijn.

Terecht is de Nederlandse Vereniging voor vrijwillige Euthanasie (NVEE) teleurgesteld in de uitspraak van de Hoge Raad. En natuurlijk zal de uitspraak van de Hoge Raad meer reacties oproepen. De KNMG geeft al een schot voor de boeg door een maatschappelijk debat te bepleiten over hoe artsen moeten handelen als patiënten die `lijden aan het leven' vragen om levensbeëindiging.

Vanzelfsprekend kan en zal er ook gewezen worden op de inconsequentie van de argumentatie van de Hoge Raad, die eerder in het arrest-Chabot stelde `dat de oorzaak van het lijden niet afdoet aan de mate waarin dat lijden wordt ervaren'. Dat ondraaglijk lijden een subjectief begrip is, is ondertussen wel genoegzaam bekend en geaccepteerd. In plaats van te reageren met een maatschappelijk debat zou 't de KNMG sieren wanneer de KNMG een intern debat zou gaan beginnen naar de medische status van euthanasie, met als vraagstelling: is euthanasie een medische handeling dan wel een vorm van sociale hulpverlening .

Internationale ontwikkelingen maken dat het echt tijd wordt dat Nederland de blik ook eens richt naar ontwikkelingen die buiten haar landsgrenzen plaatsvinden en niet altijd alleen stil blijft staan in het vermeende eigen gelijk.

    • Vice-Voorzitter Nederlands Artsenverbond
    • S.J. Matthijsen