Opinie

    • Youp van ’t Hek

Gekke Greetje

Steeds moet ik aan Wim Duisenberg denken. Hoe moet hij nou verder? Iedereen die hem ziet moet aan dat mallotige wijf van hem denken. Of hij nou een renteverlaging aankondigt, iets over structurele werkloosheid zegt of een inflatieprognose geeft, je ziet die beetje heksige vrouw met die veel te zwart geverfde kop naast hem. Moet hij het verhaal over de verslechterde Duitse economie van haar vertellen? Zou best kunnen.

Volgens mij heeft Gretta thuis furieus de spijkerbroek aan. Toen ik ooit het verhaal hoorde dat ze gewoon Greetje Nieuwenhuizen heet en dat dat bekakte Bedier de Prairie de naam van haar ex was, heb ik een dag of tien lopen proesten van het lachen. Wat een omhooggevallen kunstkut, dacht ik en nam me voor dat nooit op te schrijven. En dat Wim dat pikt? Dat je vrouw loopt te pronken met de naam van haar ex.

Ooit las ik een interview met haar en daarin vertelde ze op zo’n denigrerende wijze over de chauffeur van haar man. Er was een voetbalwedstrijd op de televisie, Greetje en Wim gingen daar naar kijken. Toen had ze de chauffeur van Wim binnen geroepen en die mocht gewoon meekijken. In dezelfde kamer nog wel. En hij had ook een glaasje wijn meegedronken. In mijn jeugd ben ik bij veel fout Larens en Blaricums volk over de vloer geweest, bij de foutste kakkers heb ik een blokje op de haard mogen gooien, maar zelfs die hadden dit hun bek niet uit kunnen krijgen.

Zullen we maar gewoon zeggen waar het op staat: het gaat Greetje uitsluitend om Greetje. Al die arme Palestijnen interesseren haar geen ene flikker. Ze heeft geen idee wat daar werkelijk aan de hand is. Ze lult maar wat. Als ze werkelijk begaan was met het lot van die arme sloebers, dan had ze zich er goed in verdiept, had ze een keer een ticket die kant uit gekocht en was ze op haar dooie gemak gaan kijken.

Gewoon met de trein naar Schiphol, met een doodnormaal donkerrood paspoort op naam van Greetje Nieuwenhuizen door de douane en dan Ramallah in. Praten met Palestijnen en met joden. Dan had ze nu niet met haar mond vol jackets gestaan toen men over allerlei VN-resoluties begon. Ze beleeft gewoon haar finest hour, bloedgeil door het hele mediacircus staat ze hand in hand met Yasser te pronken en ze kakelt maar wat over zelfmoordaanslagen. Ze heeft geen idee. En iedereen weet dat. Wim weet dat, maar die durft niet meer in te grijpen en al haar vrienden weten het helemaal.

Het is Amsterdam Zuid-verveling. Normaal gaat dit soort golfen, met de creditcard van haar man naar de PC Hooftstraat of op zijn kosten lunchen in een of andere driesterrentoko, maar Greetje wilde meer. Veel meer. Met haar kop in de krant, met haar hoofd op de buis en met haar stem op de radio. En vooral onder de naam Duisenberg. Mijn vrouw opereert nooit onder de naam Van ’t Hek. Ze moet er niet aan denken. Daarbij: welke vrouw wil in het jaar 2003 nog onder de naam van haar man opereren? Laat staan onder de naam van je ex. Dan ben je toch een ongeëmancipeerde trol! Dan mis je toch een paar chipjes in je bovenkamer.

Volgens mij is die Palestijnse dweil in het begin niemand opgevallen en heeft ze zelf de krant gebeld. Laten we de foute grap over de zes miljoen handtekeningen vergeten, maar nu ze op reis ging met haar diplomatieke paspoort wist ik het helemaal zeker. Greetje Nieuwenhuizen deugt niet!!

En die domme Wim zit er maar mee. Hij moet zich nationaal en internationaal in allerlei bochten lullen om er uit te komen. Heel Europa weet nu hoe Zwabbertje onder de plak zit. Wat een schat. Dit weekend neemt hij het besluit. Hij gaat scheiden. De naam Duisenberg mag ze houden, als ze maar oprot. Hier wil hij niks meer mee te maken hebben. Hij pakt zijn adressenboekje, zoekt bij de P, draait het nummer en zegt zacht doch zeer zeker: ,,Bram met Wim, ik wil van mijn vrouw af, heb jij een advies?”

    • Youp van ’t Hek