Diplomatiek paspoort 1

Tot mijn verbazing zag ik dat echtgenotes van hen die door hun functie een diplomatiek paspoort krijgen, ook in aanmerking komen voor een diplomatiek paspoort.

Volgens de minister van Buitenlandse Zaken geldt dat diplomatieke paspoort van de echtgenote alleen voor gezamenlijke dienstreizen met de echtgenoot die door zijn functie aanspraak op een diplomatiek paspoort heeft. Voor al dan niet `politieke' vakanties dient men het reguliere paspoort te gebruiken. Volgens Duisenberg is het reguliere paspoort alleen bestemd voor reizen naar landen waarin diplomatieke paspoorten extra moeilijkheden opleveren, zoals China.

Voor mij, van tijd tot tijd in diverse functies afwisselend (maar nooit tegelijk) houder van een diplomatiek en een regulier paspoort, ging een geheel nieuwe wereld open.

Ik had een diplomatiek paspoort als minister van Justitie tot 1989, daarna sedert 1997 als voorzitter van de Eerste Kamer en nu als Minister van Staat. Mijn echtgenote heeft nooit een diplomatiek paspoort gekregen of gevraagd, ook niet voor de reizen waarop zij mij officieel en op uitnodiging vergezelde.

Voor een reis in China in 2001 had ik een diplomatiek paspoort en mijn echtgenote een regulier paspoort. Extra moeilijkheden, die een diplomatiek paspoort daar volgens Duisenberg zouden opleveren, heb ik niet ondervonden.

Ook is interessant te lezen dat volgens de minister en Duisenberg de diplomatieke paspoorten weer kunnen worden verwisseld voor reguliere paspoorten als het om privé-reizen, respectievelijk moeilijk doende landen gaat. Mijn reguliere paspoorten diende ik altijd in te leveren bij Buitenlandse Zaken.

Toen ik na mijn ministerschap en na mijn Kamervoorzitterschap mijn reguliere paspoorten terug wilde, omdat ik deze diende in te leveren om een nieuw regulier paspoort te verkrijgen, bleken zij na de afloopdatum te zijn vernietigd. Omdat het diplomatieke paspoort door Buitenlandse Zaken bij het beëindigen van de functie wordt ingenomen, is het dan niet eenvoudig toch een nieuw paspoort te krijgen.

De moraal van dit verhaal: verstrek alleen een diplomatiek paspoort aan degene die een functie vervult waarvoor zo'n speciaal paspoort nodig is en behandel hun echtgenotes of partners niet anders dan hun andere gewone medeburgers. Die weten tenminste dat het niet om een `hebbedingetje' gaat en het voorkomt kapsones. Ofwel: eigen mening eigen paspoort.

    • F. Korthals Altes