Spuitmondje

Toen ik bij Huub en Ellen, een bevriend echtpaar van middelbare leeftijd, binnenviel, zaten ze net aan het dessert met een portie ijs.

,,Kom er bij'', zei Huub, maar hij keek me nauwelijks aan want zijn aandacht werd opgeëist door een spuitbus met een grote witte afsluitdop. ,,Echte slagroom, romig en stevig'', stond erop.

,,Eten jullie dit vaak?'' vroeg ik.

,,Normaal maak ik de slagroom liever zelf'', zei Ellen, ,,maar ik had nu weinig tijd.''

,,Het is redelijk lekker'', zei Huub die altijd wat zuinig is met zijn lofprijzingen. Hij vindt dat hij zelf ook wel wat meer waardering had kunnen krijgen in zijn dagelijkse arbeid, dus waarom zou hij er dan anderen mee overstelpen?

,,Ik zou het alleen niet zo gauw in de koffie doen'', zei Ellen.

,,Waarom niet?'' vroeg ik.

,,In de koffie vind ik de geslágen slagroom prettiger, die is wat zwaarder. Je hebt dan meer een lekkere klodder die op de koffie drijft.''

Huub knikte, het was duidelijk een argument waar hij zich iets bij kon voorstellen. ,,Wat vind jij?'' vroeg hij plotseling aan mij.

,,Het maakt mij niet uit'', zei ik.

,,Geslagen slagroom is misschien ook qua smaak wat zwaarder'', zei Huub.

We knikten. Het was een kort moment van volmaakte consensus, in deze roerige tijden van onschatbare waarde.

Toen boog Huub zich over de tekst op de spuitbus. ,,Na het gebruik het spuitmondje met warm water reinigen'', las hij voor. Hij keek Ellen aan. ,,Dat hou je wel in de gaten?''

Ellen stak een sigaret op en zei nonchalant: ,,Dat komt niet zo nauw.''

Huub verwijderde de witte dop en demonteerde het tuitje, een soort kunstpenisje, dat bovenop de bus bevestigd was. Hij liet het ons zien, niet zozeer in triomf maar meer met een bijna wetenschappelijke bewijsdrift. ,,Kijk, dit is dat spuitmondje. Hier kunnen slagroomresten in achterblijven. Gebruik je het een paar dagen niet, dan gaat het zaakje bederven.''

,,En dan eten wij het op en dan gaan we allemaal dood'', zei Ellen terwijl ze een wolkje rook nijdig wegblies.

,,De slagroom die in de rest van de bus zit, moet door datzelfde spuitmondje naar buiten en zal dus ook de bacteriën meekrijgen die daar konden gedijen'', ging Huub onverstoorbaar verder. ,,En als...''

,,Wil jij ook wat?'' vroeg Ellen snel aan mij.

Ik knikte.

,,Maar we hebben alleen ijs-met-biskwietjes'', zei Huub op licht waarschuwende toon.

,,Huub houdt meer van ijs-zonder-biskwietjes'', lichtte Ellen toe, ,,maar dat vinden de kinderen niet zo lekker. En jij?''

,,Ik vind het allemaal best'', loog ik, want diep in mijn hart had ook ik een sterke, ja zelfs tamelijk fanatieke voorkeur voor ijs-zonder-biskwietjes.

,,Gelukkig zijn er ook nog makkelijke mannen'', lachte Ellen.

,,Ik vind ijs-met-biskwietjes zo zwaar'', zei Huub.

Hij pakte het spuitmondje voorzichtig op en drukte het weer terug in de opening van de bus.