Going Down

Soms is de aanleiding om een band te vormen heel simpel. Henk Spies kocht een bassaxofoon en omdat hij nergens met het bakbeest aan de slag kon, begon hij een eigen saxofoontrio.

Going Down laat zich op haar debuutalbum Take a deep Breath horen als een allesbehalve conventioneel rietblazerscombo met academisch kamermuziekrepertoire. Het drietal muzikanten – naast Spies bestaande uit Alan Laurillard en Steven Kamperman – maakt kwistig gebruik van vervormende effecten, flarden van goedkope verzamelplaatjes en synthesizers uit de jaren tachtig om het geluid van de saxofoon aan te kleden. Het resultaat is een bronstige grondtoon waar de snerpende klarinetten en van gierende feedback voorziene bassax doorheen prikken als blinkende messen. De composities raken aan Steve Lacey, James White, reggae en disco, en worden gespeeld met de intensiteit van een aan speed verslingerde punkband.

Ieder van de twaalf nummers op de cd Going Down is een duik in een absurdistisch universum bevolkt door depressieve robots (Marvin Jr), egocentrische olifanten (Jungle Music) en routineuze actiehelden (Terminator Boogie).

Going Down is een vrolijk en bizar experiment dat durft te kijken onder het oppervlak van de saxofoontraditie.

Going Down: Take a deep breath (TryTone, TT559-015) Distr BVHaast

    • Edo Dijksterhuis