Europees sociaal beleid

In NRC Handelsblad van 2 januari vinden de heren Oudshoorn en Russchen van VNO-NCW dat de Europese Unie zich moet beperken tot beleid aangaande de open interne markt en zich niet moet inlaten met zaken als arbeidsmarktbeleid en sociale bescherming. Dit is wel een heel eenzijdig standpunt vanuit het belang van ondernemingen. De EU heeft niet alleen bedrijven, maar ook burgers. Het is toch een wanverhouding als de op geen enkele manier democratisch gecontroleerde multinationals wel alle ruimte krijgen om te opereren over alle grenzen heen, maar de andere kant van het spel, de belangen van de burgers, alleen via versnipperde nationale structuren mogen worden behartigd. Dit geeft vrij spel aan een `verdeel en heers'-strategie van de multinationals.

Ik pleit hier niet voor een Europese eenheidsworst op sociaal gebied of het oprollen van culturele en historische verschillen, maar wel voor een krachtig sociaal en gezondheidsbeleid in de EU om een publiek tegenwicht te bieden tegen het private belang van de multinationals. Een voorbeeld van dit totale gebrek aan evenwicht werd onlangs weer toegelicht door het European Journal of Public Health (2002, no.4): Tabaksgebruik in de EU maakt meer slachtoffers dan welke andere stof ook, namelijk meer dan 10 procent van de totale sterfte. Toch kon mede door de actieve lobby van de internationale tabaksmaffia een EU-breed reclameverbod worden tegengehouden, met argumenten afkomstig van het primaat van de open interne markt.

    • P.G.N. Kramers