Georgische koppelaarsters in Israël

De ouders van de 31-jarige Zaza zijn uit Georgië naar Israël geëmigreerd. Weliswaar wonen ze in een nieuw land, hun tradities zijn hetzelfde gebleven. Zo willen ze graag dat Zaza trouwt met een jonge joodse maagd, en dan kinderen krijgt. Zaza heeft niet zo'n haast. Hij studeert theologie aan de universiteit, waar hij bezig is met een scriptie waarin het bestaan van god moet worden aangetoond. Maar de druk van zijn ouders en familie neemt toe.

Zo begint Late Marriage, de eerste lange speelfilm van Dover Kosashvili, zelf van Georgische afkomst en woonachtig in Israël. Het eerste deel van zijn film is een comedy of manners over koppelaars, huwelijksonderhandelingen en de vanzelfsprekendheid van tradities voor de oude generatie.

Met veel humor schetst Kosashvili het bezoek van Zaza en zijn entourage aan de familie van de 17-jarige Ilana, een bloedmooie, arrogante modeontwerpster in de dop. Ondanks haar schoonheid en leeftijd zegt Zaza nee. Niet voor de eerste keer. Waarom?

Na afloop van de ontmoeting gaat Zaza naar de vrouw van wie hij houdt, en met wie hij al een tijdje een relatie heeft: Judith. Zij heeft drie problemen: ze is ouder, gescheiden, en heeft een dochtertje. Voor de ouders van Zaza staat zij gelijk aan een hoer. De ongedwongen natuurlijkheid van hun verhouding wordt geschetst door een naaktscène die in Israël voor opschudding zorgde.

De seks is echter niet het belangrijkste van de scène; dat is de innige intimiteit van Zaza en Judith. De toon van dit middendeel is volledig anders dan het eerste deel van de film. Het gemak waarmee Kosashvili de sfeer van de film steeds wijzigt, is imposant. Van humor naar intimiteit en dan, voor de laatste akte, een grimmige koude douche.

Het thema gedwongen huwelijk is misschien niet bijster origineel. Toch is Late Marriage indrukwekkend. Dat komt door de meedogenloosheid waarmee Kosashvili de consequenties van de aloude tradities in beeld brengt. Het komt ook door de nauwelijks verholen woede van de regisseur over de niet te breken kracht van die tradities die achter elk beeld zit. Daartegen helpt humor nauwelijks, waardoor deze wel zwart moet zijn.

Late Marriage stemt ook tot nadenken over de aard van (romantische) liefde. Waarom is het in het westen gebruikelijk daar zo veel waarde aan te hechten? Gedwongen huwelijken uit economische motieven of voor het staatsbelang waren nog niet zo heel lang geleden ook hier gebruikelijk. Het is te gemakkelijk om in een westers superioriteitsgevoel te vervallen wanneer films als Late Marriage bekeken worden.

Late Marriage (Hatouna Mehuheret). Regie: Dover Kosashvili. Met: Lior Louie Ashkenazi, Ronit Elkabetz, Moni Moshonov. In 4 bioscopen.