Ruzie tussen Jeruzalem en Londen

Israël en Groot-Brittannië ruziën over de weigering van de regering-Sharon om een Palestijnse delegatie volgende week te laten deelnemen aan een conferentie in Londen over hervorming van het Palestijnse zelfbestuur.

Israël besloot de Palestijnen een reisverbod op te leggen na de dubbele Palestijnse zelfmoordaanslag van zondagavond in Tel Aviv, waarbij 22 omstanders werden gedood. Het `Kwartet' – de Verenigde Staten, Rusland, de Europese Unie, de Verenigde Naties die samen een `routekaart' naar vrede proberen op te stellen – en Egypte, Jordanië en Saoedi-Arabië zijn door Londen uitgenodigd aan de conferentie deel te nemen. Israël kreeg geen uitnodiging.

De Britse minister van Buitenlandse Zaken, Jack Straw, kreeg gisteren de wind van voren toen hij zijn Israëlische collega Benjamin Netanyahu telefonisch verzocht de Palestijnen toch naar Londen te laten reizen. Netanyahu beriep zich op een uitspraak van de Amerikaanse president George Bush dat diegenen die hun handen vuil maken aan terrorisme geen partners voor vrede kunnen zijn. Ook hield hij Straw voor dat het Palestijnse leiderschap ,,niet naar het buitenland hoeft te reizen om tegen het terrorisme te strijden''. ,,Het is voldoende om de kleuterscholen te sluiten waar men haat onderwijst en dat kan het vandaag in Ramallah of Gaza doen.'' Straw op zijn beurt verklaarde dat Israël ,,in plaats van zich te concentreren op de aanpak van terrorisme, gedelegeerden treft''.

Volgens de Israëlische pers van vandaag oefent Washington op verzoek van Londen druk op Jeruzalem uit de conferentie in Londen niet te torpederen. De Britse premier, Tony Blair, neemt volgens een citaat van een hoge Britse bron in de Israëlische pers het besluit van premier Sharon om de Palestijnse delegatie niet naar Londen te laten gaan als een persoonlijke belediging op. Voor de Britten is een conferentie met Palestijnse en Arabische deelname aan de vooravond van een oorlog tegen Irak van groot belang om anti-Britse gevoelens in de Arabische wereld te verzachten. Britse deelname aan een Amerikaanse oorlog tegen Irak kan de Britse belangen in de Arabische wereld grote schade berokkenen.

Israëlische commentatoren wijzen erop dat Sharon kennelijk dit aspect en ook het Amerikaanse belang bij de conferentie in Londen over het hoofd heeft gezien. Van meet af aan is Sharon tegen de Palestijnse deelname geweest. Het zit hem dwars dat dit bijdraagt tot versterking van de positie van de Palestijnse leider Yasser Arafat, die de naar Londen te sturen delegatie aanwijst en instrueert. Sharons politiek is er juist op gericht Arafat ,,irrelevant'' te maken.

Op de achtergrond van de ruzie tussen Jeruzalem en Londen staat ook de weigering van premier Blair om Netanyahu te ontvangen terwijl Amram Mitzna, de leider van de Arbeidspartij, wel bij hem welkom is. Ook berichten over een Brits wapenembargo op onderdelen voor Phantom-straaljagers zouden bijdragen tot de oplopende spanning.

Dat de ruzie tussen Jeruzalem en Londen uitbreekt bij het begin van de Israëlische verkiezingscampagne werkt in het xenofobe Israël in het voordeel van Sharon. Hij bewijst dat hij zich niet door de Britten de les laat lezen. Om deze electorale redenen zal het Sharon moeilijk vallen zelfs onder Amerikaanse druk zijn standpunt inzake het reisverbod voor de Palestijnse delegatie te herzien.

    • Salomon Bouman