Corruptie

`Fraude' is geen eufemisme voor `corruptie' zoals Anil Ramdas schrijft (NRC Handelsblad, 23 december). Fraude omvat mede corruptie en niet alle fraude is corruptie. Bij fraude is er meestal één (de dief, de bedrieger) die `in de fout' gaat en ervan profiteert (althans denkt ervan te profiteren). De verliezer (bedrogene, bestolene) heeft er veelal profijt van als fraude bekend wordt.

Bij corruptie is er sprake van samenspanning door betaler en ontvanger van steekpenningen. Beiden willen dat graag geheimhouden, ze delen het belang dat niemand ervan hoort. Daarom is corruptie ook zo moeilijk vast te stellen en te vervolgen. Het is ook jammer dat Ramdas opnieuw de fabel versterkt dat ,,toestoppen van steekpenningen'' wel moet omdat de ambtenaar (in India) te weinig verdient.

Onderzoek heeft voldoende aangetoond dat corruptie `aan de top' bij goed-verdienenden een veel groter gewicht heeft en dat het met name aan de top van de zakelijke, administratieve en politieke macht endemisch en enorm van omvang is (zie www.corruptie.org). Daar gaat het om de echt grote bedragen, en die mensen verdienen toch wel genoeg?

    • Dr. Michel van Hulten