Whipster

Ergens tussen de Amerikaanse gitaar-underground van midden jaren tachtig en de poëtische doem van het Britse Joy Division, van enkele jaren eerder, ligt het geluid van het Groninger trio Whipster.

Toch klinkt de groep geen moment gedateerd, daarvoor is de fraai gestolde melancholie die hier aan de dag treedt (en met reden: producer Jan Heddema overleed vlak na het beëindigen van de opnamen, die in totaal bijna twee jaar duurden) te authentiek en te eigenzinnig vastgelegd. De groep neemt er de tijd voor en wikkelt in bijna 54 minuten slechts zeven nummers af, maar die kunnen dat uitgesponnen karakter goed hebben. Dat komt ook door de inventieve instrumentatie, waarin de leidende en soms vervaarlijk gierende gitaren incidenteel gezelschap krijgen van accordeon, cello, orgel en dameszang. De onnadrukkelijke vocalen van zanger-gitarist Peter van der Heide zijn een minpuntje, dat op zo'n intense plaat vol slepende ritmes nauwelijks opvalt. Whipster speelt op 11 januari op het Noorderslag-festival.

Whipster: Strange (My First Sony Weissmuller Recordings AHOEA 3232) Konkurrent

    • Jacob Haagsma