Droeve humor van het leven

The Royal Tenenbaums Special Two Disc Set (Touchstone Home Entertainment)

Op de dubbel-dvd van The Royal Tenenbaums staat een fragment uit de Peter Bradley Show, een van die slappe Amerikaanse ouwehoerprogramma's waar een gesprekleider die dol is op zijn eigen vragen en nietszeggende gasten tegen een in elkaar geflanst decor wat zendtijd vullen. Peter Bradley praat met vijf acteurs die in de films van Wes Anderson hebben gespeeld. Nee, niet Gene Hackman, of Ben Stiller of de broertjes Luke en Owen Wilson, maar Steven Digman, Sanjay Mathew en Brian Tenenbaum, die als ze niet echt op de creditlijst van The Royal Tenenbaums hadden gestaan, creaties van de regisseur zelf hadden kunnen zijn. Brian Tenenbaum, die in alledrie de films van de in 1970 in Texas geboren regisseur speelde, geeft toe dat hij voor de laatste alleen wegens zijn achternaam gevraagd is.

The Royal Tenenbaums bereikt een hoge graad van perfectie als het erom gaat de droeve humor van het leven aan de oppervlakte te brengen. In wezen gaat deze film over een stelletje kind gebleven volwassenen, met zeer verstoorde verhoudingen met hun ouders of degenen die ze als hun ouders beschouwen. De drie kinderen van Royal (Gene Hackman) en Etheline (Anjelica Huston) Tenenbaum zijn voorbestemd voor grootse daden. Chas (Ben Stiller) ging in zaken, Margot (Gwyneth Paltrow) wijdde zich aan het schrijven en Richie (Luke Wilson) streefde een internationale tenniscarrière na. Nu zijn ze dertig en zeggen ze fluisterend en eng-beheerst de ergste dingen tegen elkaar. Getoonzet in pastelkleuren en kijkdoosplaatjes en een soundtrack met de zoetste liedjes uit de jaren zestig (Hey Jude in tingeltangelversie) vergapen we ons aan hun lege levens.

Daarom is die fake-talkshow op de schijf met extra's zo veelzeggend. Het maakt niet zoveel uit of de ons totaal onbekende Brian Tenenbaum vertelt dat hij met regisseur Anderson vooral aan zijn dictie heeft gewerkt. Maar als Ben Stiller dat met een veel minder uitgestreken gezicht zou hebben verteld aan Larry King, dan zaten we opeens allemaal van oh en ah. Net zoals de film gaan dus ook de extra's op de Special Two Disc Set van The Royal Tenenbaums over de keerzijde van succes. Documentairemaker Albert Maysles maakte een volkomen normaal portret van de regisseur. Maar zover gekomen weten we dat bij Wes Anderson niets normaal is. Het enige wat ik op deze Nederlandstalige versie van de eerder bij de Amerikaanse dvd-uitgeverij Criterion uitgekomen film mis, is het commentaarkanaal van de regisseur, waarin hij volkomen onderkoeld alle Franse films opnoemt waaruit hij zijn inspiratie geput zou hebben.

Aan de andere kant: het is zo allemaal al absurd genoeg.