Belegger kijk naar jezelf

Nu ondernemend Engeland in afwachting is van het in opdracht van de Britse regering geschreven Higgs-rapport over de rol van de raden van bestuur, worden de verhoudingen er venijniger op. Aandeelhouders hebben publiekelijk de vergoedingen die bestuurders van bedrijven als Vodafone ontvangen bekritiseerd, terwijl de betrokkenen zelf er tot dusver grotendeels het zwijgen toe hebben gedaan. Nu hebben zij echter een voorvechter gevonden in de persoon van Sir Robin Miller. Hoezeer hij misschien ook uit eigenbelang spreekt, zijn weerwoord tegen de aandeelhoudersactivisten herinnert ons eraan dat ondernemingsbestuur geen eenrichtingsverkeer is.

De topman van Emap heeft beslist ongelijk als hij meent dat de wens van de aandeelhouders om de salariëring van topfunctionarissen te beïnvloeden `belachelijk' is. Maar het is moeilijk weerlegbaar dat aandeelhoudersactivisten bedrijven te lijf zijn gegaan op basis van goedkope herrie in de media, die werd ingegeven door jaloezie en een onderbewuste vijandigheid tegen het maken van winst.

Onbedoeld legt zijn retoriek ook iets belangrijkers bloot. Het heeft weinig zin als aandeelhouders het debat over ondernemingsbestuur zien als een manier om verhaal te halen voor fouten uit het verleden - of als topmensen zoals Miller het afdoen als een niet ter zake doende aangelegenheid.

Achter de schermen is er wel degelijk sprake van weinig verantwoordelijkheidsbesef jegens de aandeelhouders. Veel topfunctionarissen worden inderdaad te weinig geprikkeld. Maar met een gemiddelde vertegenwoordiging van net iets meer dan 50 procent van de stemmen in aandeelhoudersvergaderingen kunnen de institutionele beleggers ook niet echt beweren dat zij altijd zijn opgekomen voor de belangen van de aandeelhouders. Beter ondernemingsbestuur vereist van beide kanten ander gedrag, met een beetje meer nederigheid.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.

    • Paul Raynes