`Kunst Turner is bullshit'

,,God sta ons bij als dit het beste is wat het Britse kunst-establishment kan leveren. Het is allemaal kille, mechanische, conceptuele bullshit.'' Saai is de slotronde van de Turner Prize zelden. Maar dankzij Kim Howells, de Britse staatssecretaris voor Cultuur, Media en Sport, is het traditionele relletje rond de belangrijkste prijs voor moderne kunst al een feit op de dag dat de tentoonstelling met de vier finalisten in Tate Britain officieel open gaat. Op 8 december wordt de prijs uitgereikt.

Howells, die gisteren een voorbezichtiging in de Tate bijwoonde, was zo geïrriteerd door het werk van de Turner-kandidaten, dat hij op het prikbord zijn commentaar achterliet waar de krachttermen afdropen. De staatssecretaris, een fan van Britse `moderne klassieken' als Lucian Freud, Francis Bacon en Henry Moore, gelooft dat de Britse kunst ,,verloren'' is, gezien het ,,symptomatisch gebrek aan overtuigingskracht'' en de ,,pathetische pogingen'' van de finalisten om een ,,context'' bij hun werk te bedenken.

Vorig jaar ontstond controverse rond winnaar Martin Creed, wiens werk bestond uit de zaalverlichting die aan en uit ging. Eerder waren de olifantendrollen op de schilderijen van Chris Ofili, Damien Hirsts kalf op sterk water en Tracey Emins bezoedelde bed reden voor opwinding. Dit jaar moet de jury kiezen tussen Fiona Banner, die iets met pornofilms doet, Liam Gillick (perspex dozen), Catherine Yass (filmpjes uit een modelhelikopter) en Keith Tyson (imaginaire krantenpagina's).

De vier kunstenaars zullen Howells dankbaar zijn voor de publiciteit die zijn aanval oplevert. Of Howells chef, premier Blair, de blijdschap deelt, valt te bezien; hij vindt dat de overheid zich niet met artistieke oordelen moet inlaten. En ook al zullen veel Britten het met hem eens zijn, de vraag is wel of Howells uitspraken politiek handig zijn. Na eerdere blunders – zoals zijn opmerking dat de koninklijke familie ,,in zijn geheel een beetje bonkers'' is – lijkt zijn Turner-commentaar geen aanbeveling voor iemand die het mediabeleid de komende maanden door woelig vaarwater moet loodsen.

    • Hans Steketee