Verenigde Staten prefereren oorlog boven ontwikkelingshulp

,,Als we teams van VN-ontwikkelingsinspecteurs naar de Verenigde Staten zouden sturen zouden de resultaten niet zo mooi zijn.'' Aldus de Amerikaanse topeconoom Jeffrey Sachs in een artikel in The Economist over de Amerikaanse weerzin tegen ontwikkelingshulp. De VN-inspecteurs zouden volgens hem ontdekken dat er totaal geen verband is tussen de mondiale betrokkenheid van de VS en de uitvoering er van. Sterker nog: ,,de Amerikaanse regering is zich daar niet eens bewust van,'' vindt Sachs.

Verder komt de buitenlandse betrokkenheid volgens hem wel tot uitdrukking in militaire, maar niet in humanitaire uitgaven: ,,terwijl de regering-Bush 100 miljard dollar reserveert om de massavernietigingsswapens uit Irak te verwijderen, heeft zij geweigerd om de storting van 200 miljoen dollar in het Mondiale Fonds voor bestrijding van AIDS, TBC, en malaria te verhogen.'' Sachs concludeert dat ,,de armen in de wereld leven, en vooral sterven, in het besef dat de Verenigde Staten weinig doet om hen te helpen overleven.''

Wat overleven is ontdekken ook de Amerikanen die hun goed betaalde baan moeten inruilen voor een deeltijdbaantje, schrijft het Amerikaanse zakenblad BusinessWeek. Als er al deeltijdwerk is tenminste, want tussen september 2000 en september van dit jaar is het aantal deeltijdbanen 18,4 procent gedaald. Het zijn in de VS vooral de jongere leeftijdsgroepen, tot 44 jaar, die hebben te lijden van de ontslagen. Het aantal werkenden in die leeftijdsgroepen is gedaald van 88 procent in 2000 tot 85 procent vorige maand. De werkenden van 55 jaar en ouder doen het relatief het beste. Dat komt volgens het blad omdat ervaring beter aangeschreven staat naarmate de markt moeilijker is.

In Duitsland is de lol er ook af, vindt het zakenblad Wirtschaftswoche. Zo is het ,,de managers en ondernemers een doorn in het oog dat de belasting op dienstauto's verhoogd wordt van 1 procent tot 1,5 procent.'' En alleen al het idee dat de roodgroenen van plan zijn de ondernemingsbelasting opnieuw tegen het licht te houden betekent volgens het blad dat het Duitse bedrijfsleven de buik vol heeft van de Heimat, en lonkt naar de buren. In Ierland bijvoorbeeld bedraagt de ondernemingsbelasting maar 16,5 procent. En ,,terwijl Nederlandse NV's al veertig jaar lang met dezelfde regelgeving hebben te maken moeten Duitse ondernemers zich elk drie jaar instllen op nieuwe wetten,'' lamenteert het blad. Bij Siemens zegt men volgens het blad al hardop dat ,,we tachtig procent van onze omzet buiten Duitsland halen. En het staat niet in de grondwet dat de onderneming domicilie houdt in Duitsland.''

Het blad wijst er op dat het na 2004 veel gemakkelijker wordt voor ondernemingen om binnen Europa te verkassen. Anders dan nu is dan de Europese wetgeving van kracht die het mogelijk maakt om een andere standplaats te kiezen zonder eerst de onderneming te liquideren.

Maar volgens het Duitse maandblad Manager Magazin verandert er niet zoveel. In een artikel over het functioneren van de Duitse elite in economie en politieke elite schrijft het blad dat ,,de managers sneller komen en gaan dan vroeger. Maar een kern van machtigen is er altijd geweest en zal er altijd zijn, ook in de Duitse economie,'' stelt het blad de lezers gerust. Volgens het blad bestaat die kern uit zo'n vijftig mannen - nee, geen vrouwen - die bij elkaar de deur plat lopen en samen op wintersport gaan, de concertzaal bezoeken, of het golfterrein. De top vijftig bestaat uit invloedrijke mannen die allen ouder zijn dan 53 jaar: topmanagers, toppolitici, topadviseurs, topbankiers, en topambtenaren.

Of het in Engeland helemaal pluis is voor managers en ondernemers is maar de vraag. Want, kopt het dagblad The Business in het weekendnummer, ,,de armen worden rijker.'' Hoewel Labour de oude idealen heeft afgeschreven vindt er onder de regering Blair ,,een herverdeling van welvaart plaats die de harten van doorgewinterde socialisten verwarmt.'' Volgens het Centre for Economics & Business Research, een Londens onderzoeksbureau, is de herverdeling een gevolg van de beursval en de daling van de huizenprijzen, in combinatie met verhoging van allerlei belastingen. Het gaat om trends die al een paar jaar aan de gang zijn. ,,Karl Marx zou er mee in zijn sas zijn,'' aldus Angus McCrone, senior medewerker van het bureau. Wie 75.000 pond sterling verdient, een onbelast huis heeft en wat spaarcentjes zal er de komende tijd twee procent op vooruit gegaan. Wie het moet stellen met 21.000 pond sterling, een hypotheek heeft, en niets heeft gespaard gaat er volgens het blad de komende tijd 66 procent op vooruit.

Om te overleven zoeken de allerarmsten in het Middenoosten soelaas in de verering van hun martelaren. Het maandblad Middle East waarschuwt in een artikel over de Amerikaanse politiek in Irak en Afghanistan voor het martelaarschap van Bin Laden en Al- Qaeda. De graven van de overleden Al- Qaeda-strijders in Tora Bora en Kandahar van ontwikkelen zich tot bedevaartsoorden voor de allerarmsten. Zij geloven dat de gevallen Al-Qaeda-strijders hun lijden zullen verlichten.

    • Herman Frijlink