Motörhead brult nog even meedogenloos

Voor wie het nog niet wist: we leven in de maand Rocktober. Buiten het gezichtsveld van jongere popliefhebbers vinden in de Amsterdamse Music Hall vier concerten plaats van veteranen-rockgroepen die, anders dan de Rolling Stones, weinig cd's verkopen maar die toch zalen vol liefhebbers trekken. Tussen Status Quo, ZZ Top en Alice Cooper vertegenwoordigt het Engelse Motörhead de ruige richting van de speedmetal, door henzelf uitgevonden en in 27 jaar niet fundamenteel veranderd.

Ooit verkondigde zanger en bassist Lemmy Kilmister dat hij pas tevreden is als het trio Motörhead zo hard speelt dat het publiek er doof van wordt. Als goed geconserveerde hardrocker van 57 jaar brult Lemmy zijn teksten nog even meedogenloos rechtstandig omhoog in de microfoon. Hij kan niet anders dan muziekmaken, verklaart deze domineeszoon in zijn binnenkort te verschijnen autobiografie White Line Fever waarin seks, drugs en rock & roll een grote rol spelen. De merkwaardige situatie doet zich voor dat punks en hardrockers die in 1977 elkaars bloed wel konden drinken, nu samen op Motörhead zijn aangewezen voor de laatste der Mohikanen op het gebied van compromisloze harde gitaarrock. Al ruim voor de dood van Joey Ramone speelde Motörhead de snelle en korte punkpastiche Ramones, dat gisteren prominent op het programma stond naast een niet van echt te onderscheiden cover van The Sex Pistols' God save the queen.

Motörhead deed niet aan opsmuk of show. In hoog tempo werd het decibellengeweld opgevoerd, van We are Motörhead (,,and we come to kick your ass'') via Shut your mouth tot de publieksfavoriet Ace of spades. Hoewel het meeste lawaai werd gedempt in de muren en het plafond van de muziekbunker, klonkt het oneindig veel vetter en rafeliger dan de digitaal gestroomlijnde rockmuziek van de meeste jongere groepen. Terwijl Lemmy al zijn energie verzamelde om zijn primitieve keelklanken in de microfoon te blijven stuwen, veroorloofde gitarist Phil Campbell zich het grapje dat het recente album Hammered genoemd is naar `Hammered Ali'. Subtiliteit hoefde van deze groep niet verwacht te worden; wel tomeloze inzet en een heilig geloof in de oude waarden van de hardrock. Daarbij mocht de verplichte drumsolo niet ontbreken.

Concert: Motörhead. Gehoord: 28/10 Music Hall. Ook daar: ZZ Top (29/10) en Alice Cooper (12/11).

    • Jan Vollaard