Withuiden

Geen zon in Dakar vandaag. Noem de atmosfeer broeierig. Buiten althans. Op de kamer reutelt de airco. Comfortabel, een airco. Maar van mij hoeft het niet. Het zijn verkoudheidsgeneratoren. Dit keer is geen uitzondering. Misschien ben ik een Afrikaan.

Hotel Savana is een sponsor van de Tour. Savana is waarschijnlijk het meest decadente toeristenonderkomen in de wijde omtrek. Palmbomen, laten we daar eens mee beginnen. Privéstrand, slaafachtig correct personeel. Rust, rust, rust, een plaats waar Afrika van geen betekenis meer is. Het toeristenslag dat hier rondhangt is casinofähig.

Hotel Savana is het eindpunt van de Ronde van Senegal. Noem het een quarantaine voor de terugkeer naar Europa. Zondag nog een criterium door het centrum van Dakar zonder dat het telt voor het eindklassement, en het zit er hier op.

Tussen Thies en Dakar ligt een autosnelweg van bijna honderd kilometer. De laatste officiële etappe leek op laagvliegen. In twee uurtjes was het gepiept. Overbodig hier te vermelden welke twee tandwielen op het achterwiel hiervoor aangesproken werden.

Twee weken Senegal hebben me niet kunnen slopen. Sterker nog, de geest van de voormalige ronderenner huist nog steeds in het organisme. Eigenlijk komt de machine nu pas op gang. Niet dat mijn niveau professioneel genoemd kan worden, in het peloton reden ze mij er nooit af. Een schande voor dat peloton.

Eén ding moet nog geregeld. Er is een apart klassement voor Afrikanen. Ook de withuiden van Senegal Mixte zijn hierin ondergebracht. Om wat voor reden dan ook is men vergeten mij op te nemen. Vanaf dag één heeft mijn zwarte ploegleider gereclameerd. Men zou het oplossen. Wat bureaucratisch erg moeilijk scheen te zijn. Toen de withuid en ploeggenoot Tournabien aan de leiding kwam leek de oplossing nabij. Eigenlijk hoorden de Europese Afrikanen niet in dat klassement thuis. Tournabien zakte later van 1 naar 4. Blank Afrika mocht blijven.

Een halve Afrikaan ben ik, ik wil in dat klassement.

    • Peter Winnen