Wij zijn geen dieren!

Door de storm werd gisteren een groot aantal vluchten geannuleerd. Vliegpassagiers op Schiphol en Kloten tonen weinig begrip.

Even voor negen uur 's avonds valt in Pier F op Schiphol het verlossende woord: een hele reeks transatlantische vluchten van de KLM wordt wegens de zuidwesterstorm geannuleerd. Reizigers met bestemmingen als Chicago, Detroit, Toronto en Montreal hebben vijf, zeven, negen uur op deze tijding gewacht. In stampvolle wachtruimtes, rondlopend of hangend in stoelen, op tassen en karretjes; etend, gapend, transpirerend, neuspeuterend – terwijl de regen onophoudelijk op de ruiten beukt.

Boeing 747 of niet, een zuidwesterstorm maakt vertrekken lastig, zo blijkt. Toestellen staan er wel, maar het is buiten te gevaarlijk om ze gereed te maken voor de vlucht. Slurven zwieren in de wind en bagage inladen zou levensgevaarlijk zijn. Vanuit het raam is te zien hoe de cockpit van een geparkeerde Boeing hevig op en neer veert.

De annulering van de transatlantische vluchten stort Pier F van verveelde rommeligheid in totale chaos. Een stuk of vijf Boeing-747's aan geïrriteerde reizigers snellen naar de transferbalie, waar voor elke passagier een nieuwe reservering gemaakt moet worden. Erachter zitten twee personen die voor de menigte nieuwe instapkaarten moeten uitdraaien.

De spanning ontlaadt zich al snel. Stemmen worden verheven, en links vooraan klinken een paar doffe dreunen. Veiligheidspersoneel komt aangesneld en al gauw staat er meer marechaussee achter de balie dan grondpersoneel van de KLM. ,,Wij zijn geen dieren'', brult een verhitte man. Maar de KLM kan hier niets aan doen, zo legt een stewardess in het blauw hoofdschuddend uit aan een gehaaste passagier die uit Frankrijk komt en nog naar Montreal moet: ,,C'est le temps.''

Behalve Schiphol worden als gevolg van het noodweer ook de vliegvelden van Brussel, Hannover en Bremen gesloten. Op het vliegveld Kloten bij Zürich vervallen vijf vluchten van KLM en Swiss-Air Lines. Hier bevinden Herma van den Brink en haar twee dochters zich onder de gestrande passagiers. ,,Vanmiddag om twee uur lag ik nog gestrekt in Kairo in de zon.'' De dochters van 18 en 14 doden de uren met zoektochten naar koffie voor hun moeder. Voor dochter Rima zou vandaag eigenlijk een studiedag zijn geweest, het boek Ethiek van het vak Sociale vaardigheden zit in haar handbagage. Haar moeder: ,,Die eigenschappen heb je hier wel nodig. Je wordt tot het uiterste gedreven.''

Student Frans Jan Douglas van het Leidse studentendispuut Dionysos voelt zich ,,helemaal het zakje''. Douglas had zich er de afgelopen week tijdens het bezoek aan ,,20.000 kloosters'' in Roemenië over verbaasd hoe ,,ongelooflijk goedkoop'' het verblijf was. ,,Maar nu is de grote inhaalslag.'' Na bijna drie uur horen ook Douglas en zijn dispuutgenoten waaróm de luchtvaartmaatschappijen geen maaltijden, vervangend vervoer of hotelkosten vergoeden. ,, Wij zijn niet verantwoordelijk voor het weer.''

De studenten besluiten iets later, voorzien van bier, op Kloten te blijven en te gokken op de eerste Swiss-vlucht naar Schiphol van 07.20 vanochtend. Met honderden anderen slapen ze onder de tl-lampen van terminal B. Het tentamen Mondialisering op maandagochtend zou politicologiestudent Douglas hoe dan ook niet meer halen.