Van plein naar straat

Als Lex Duijn uit het raam van zijn appartement kijkt, ziet hij twee dingen. Eén: een opdringerige gevel van de schouwburg op het Waagplein. Twee: via het spiegelende glas zichzelf. Duijn, een minzame heer, ligt samen met een tiental bewoners van het plein in het oude centrum van Purmerend overhoop met de gemeente over de uitbreiding van theater De Purmaryn.

Elf jaar geleden dachten de bewoners een appartement te hebben gekocht aan een nieuw ontstaan plein. Dat veranderde toen vier jaar geleden de verbouwing van de schouwburg werd aangekondigd. Het theater zou drie meter naar voren komen en er zou een verdieping komen op de plaats waar de bewoners een wolkenhemel zagen. Ondanks protesten ging de bouw door. Het plein werd gereduceerd tot een brede straat. Bewoners klagen nu al jaren behalve over het verlies aan ruimte over hun verpeste uitzicht. De eigenaar van restaurant De Souffleur, aan de flank van de theaterzaal, heeft alleen nog via een zijraam zicht op de toren van het oude, monumentale stadhuis. Hij kijkt op een foyer, die als concessie aan de pleinbewoners tijdens voorstellingen door vitrages aan het zicht wordt onttrokken. Ook is hem een terrasvergunning ontnomen omdat theatervrachtwagens vrij moeten kunnen parkeren. De restaurateur, Rob Muye, is woest en adviseert de verslaggever flink op de gemeente te schelden. De bewoners stellen ook dat de gebogen glaswand alle geluiden op het plein krachtig versterkt en dat het er sinds de uitbreiding bijna altijd hard waait.

De meeste klachten hebben geen gehoor gevonden bij gemeente en directeur Dick Hansen van het theater, die zich ooit de woede van de omwonenden op de hals haalde door te zeggen dat als de bewoners zich aan theaterbezoekers stoorden, zij hun gordijnen moesten sluiten. Hansen bestrijdt dat het plein een straat is geworden en vindt dat het plein er alleen maar op vooruit is gegaan. En dat glas altijd enigszins spiegelt, daar kan hij ook niets aan veranderen.

De bewoners sturen nu aan op het verhalen van planschade. Hun huizen zijn volgens hen in waarde gedaald. De kans dat zij in het gelijk worden gesteld is klein, omdat een onafhankelijke bureau heeft geoordeeld dat de huidige bouwkundige situatie niet moet worden vergeleken met de situatie elf jaar geleden maar met die van nog langer geleden, toen er van een plein nog geen sprake was en een bestemmingsplan werd gemaakt dat zelfs het volledig volbouwen van het plein mogelijk maakt. De advocaat van de bewoners betwist deze redenering.

Er zijn ook bewoners die geen moeite zeggen te hebben met het theater. De bedrijfsleidster van een kapperszaak tegenover de schouwburg is zelfs verheugd over de uitbouw, omdat passanten min of meer automatisch naar de kant van haar winkel gedreven worden, terwijl zij daar vroeger compleet aan voorbijliepen.

    • Arjen Schreuder