Dagprijs sladressing

Zoals ik al vermoedde werd IgloMora uitgeroepen tot de winnaar van de Jaarprijs Goede Voeding 2002 voor diepvriesmaaltijden met (zogenaamde) zelfmaakgerechten. Het woord `zogenaamd' zet ik er niet voor niets bij. Wat is er zelfgemaakt aan een gerecht waaraan slechts enkele lepels water worden toegevoegd die je er tijdens het opwarmen door moet roeren? Ik heb niets tegen diepvriesgroenten, maar wel tegen de suggestie dat wij consumenten door tijdgebrek niet in staat zijn om lekker en snel te kunnen koken. Volgens Tiny van Boekel, hoogleraar bij het departement agrotechnologie en voedingswetenschappen van de universiteit in Wageningen is, ik citeer, de vervreemding van ons voedsel het grootste probleem van de moderne voedselindustrie. Zij stelt dat geen enkele fabriek op een verpakking zal zetten dat wat er inzit volgens de modernste technieken is bereid. Integendeel. Op verpakkingen staan de woorden vers, ambachtelijk en natuurlijk afgedrukt. Of zelfmaak, in het geval van Iglo.

Af en toe doe ik veldonderzoek in de supermarkt. Ik loop achter een gehaaste yup of yuppin aan, kijk wat hij of zij in de winkelwagen doet en aap dat na. Onlangs kocht ik een plastic bakje met verse Caesar-sladressing van de AH Huistraiteur. Inhoud 100 gram. Prijs 99 eurocent. Inhoud van het bakje: water, 32 procent plantaardige olie, witte wijnazijn, 3 procent olijfolie, 3 procent parmezaanse kaas, Worcestershiresaus, zout, eigeel, mosterd, suiker, 1 procent ansjovis, knoflook, verdikkingsmiddelen (guarpitmeel, xanthaangom, E401), melkeiwit. In plaats van ijsbergsla kocht ik bij de Turkse winkel lekkere, knapperige Romaine sla. Ik waste en droogde de sla. Haalde enkele ansjovisje uit blik en sneed die klein.Ik mengde alle ingrediënten van bovenstaande lijst door elkaar en verdiende mijn eigen Dagprijs Lekkere Zelfmaaksladressing. Het was een werkje van niks.

    • Anne Scheepmaker