Burn-out 1

Klinisch psycholoog Jan Derksen (NRC Handelsblad, 21 oktober) vindt dat `de baas' schade als gevolg van burn-out opgelopen tijdens het werk niet moet vergoeden.

Een werkgever is niet alleen wettelijk verplicht te zorgen voor goede arbeidsomstandigheden, het is ook in zijn eigen belang. Als goede krachten ziek worden of arbeidsongeschikt de organisatie verlaten, is dat een grote kostenpost. Werkgevers kunnen op het punt van preventie van burn-out wel degelijk maatregelen treffen. Bijvoorbeeld toerusten van leidinggevenden voor vroegsignalering van dreigende klachten, coaching van mogelijk kwetsbare medewerkers in beroepen met een groter risico op burn-out en loopbaanplanning.

Derksen zegt weliswaar nergens dat je als werkgever niet aan preventie van burnout zou moeten doen. Maar zijn artikel kan gelezen worden als `burn-out is onzin en geen zaak van de werkgever'. Het artikel ademt een erg onsympathieke geest, waarin geen plaats is voor solidariteit, de geest van survival of the fittest: topmanagers weten immers wél goed met hun situatie om te gaan. Het is juist een dergelijk klimaat waarin medewerkers, die kwetsbaarder zijn voor burn-out, een nog groter risico daarop lopen.

Overigens is de claimcultuur waar Derksen terecht tegen waarschuwt zelf weer een gevolg van het hoe langer hoe meer verdwijnen van het sociale vangnet dat onze verzorgingsstaat – het zij toegegeven: met al zijn uitwassen – kenmerkte. Maar die was wél gebaseerd op onderlinge solidariteit.

    • Drs. J.E. Grunveld