Het is mis in Venlo, vindt het café

In café In den dorstigen Haen vindt men de dodelijke mishandeling in Venlo eerder deze week de zoveelste misstap van die `klote-Marokkanen'.

Hij heeft de kranten gelezen, de radio gehoord en televisie gekeken, vertelt hij. De media hadden een en al kritiek op de omstanders, die afgelopen dinsdag geen poot uitstaken toen René Steegmans bij de supermarkt in Venlo-Zuid in elkaar werd geschopt en geslagen, herinnert hij zich nog. ,,Maar stel dat je tussenbeide komt bij zo'n tragische mishandeling'', zegt hij, ,,en je deelt een paar rake dreunen uit. Voor je het weet sta je zelf voor de rechter, wegens mishandeling. Zo zit Nederland in elkaar. Zeker als je een Marokkaan aanpakt, dat ligt gevoelig.''

De Venlonaar (,,mijn naam mag niet in de krant'') drinkt een pilsje in café In den dorstigen haen aan de Markt in zijn stad, na afloop van de stille tocht. ,,Als opwarmertje voor al die kou en regen van vanavond.'' Hij liep ,,de witte mars'' mee om ,,mijn verdriet te verwerken'', ,,de familie van het slachtoffer te steunen'' en in de hoop ,,de autoriteiten wakker te schudden''. ,,Want het is goed mis in Venlo. Buitenlanders, met name Marokkanen, gaan over de schreef, zonder dat ze tot de orde worden geroepen.''

De cafébezoeker zegt dat hij een horecaondernemer kent, die zelf en zijn familie meer dan eens zijn mishandeld. ,,Zo maar, om niks. En in drie van de vier gevallen waren het Marokkanen, hoorde ik van hem. Ik vind het vervelend om te zeggen, maar ik sluit mijn ogen niet voor de waarheid.''

Naast hem aan tafel zit J. Smeets, die naar zijn zeggen één keer is aangepakt door ,,een paar van die klote-Marokkanen''.

,,Je hoort nu deze week steeds dat die Marokkanen hier zo braaf zijn'', vervolgt Smeets. ,,Nou, kom maar eens in de achterstandswijken van Venlo. Ze dealen en slikken, en als iemand daar iets van zegt worden ze agressief. De politie? Ja die rijden rond op die knollen. Die doen verder niks.''

P. Derks schuift aan aan het cafétafeltje. Nog nat van de regen. Ook hij kritiseert ,,de Marokkanen'' in de Limburgse stad, die zich niet aanpassen en ,,zo te zien niet in deze wereld leven''. ,,Er zijn er bij die het goed vinden dat hun zoon erop los timmert als iemand hem wat in de weg legt. Dat kan toch niet?''