GEBAKKEN KOEIENUIER EN WITTE WIJN

Zestigste verjaardag van Corry van Gorp, visrestaurant Kaat Mossel, 30 juni.

Corry van Gorp zit alleen op de achterbank van een open, witte Rolls-Royce. Ze heeft een zilvergrijs broekpak aangetrokken, een topje met lovertjes, zilveren slippertjes aan haar voeten. Ze heeft geen idee wat haar te wachten staat. Totdat de Rolls in Rotterdam stopt bij visrestaurant Kaat Mossel. Surprise. Lang zal ze leven, zingt de hele kroeg. Achter de piano zit Tonny Eyk. Voor de fotocamera's geeft André van Duin haar een zoen op de wang, dertig seconden lang. ,,Ach wat enig'', zegt Corry steeds. Ze zwaait, klapt en knipoogt en zal daar de komende uren niet meer mee ophouden.

Dit is oud-Rotterdam. Visnetten aan het plafond, jeneverkruiken tegen de muur. Veel foto's van wielrenster Leontien van Moorsel, schoondochter van de eigenaar. De vrouwen hier kleden zich niet volgens het motto less is more, maar show what you got. Dit is ook de kring van het Uierboordgala. Het feest dat de Rotterdamse vastgoedmagnaat Tom Westermeijer elk jaar organiseert voor die Rotterdammers die als kind het armemensenvoedsel uierboord aten (gebakken koeienuier), maar het later hebben gemaakt. Jos Brink, André van Duin, Corry van Gorp, Gerard Cox, Lee Towers, allemaal uierboord-kinderen. En Tom Westermeijer zorgt goed voor ze. Vandaag geeft hij – samen met André van Duin – een ,,emotioneel feest'' voor ,,zijn hartsvriendin''. ,,Stel je voor'', had hij gezegd. ,,Cor wordt zestig en niemand denkt eraan?''

In Kaat Mossel herleeft de tijd dat de televisie uit Nederland 1 en Nederland 2 bestond. Toen vijf miljoen kijkers op zaterdagavond zagen hoe André van Duin mevrouw De Bok (Corry) over het podium joeg. Hier zijn de meisjes van het showballet, inmiddels zestig jaar oud, maar nog altijd ravissant. En hier is vocaliste Diana West – de zus van Tom Westermeijer – de zestig reeds lang gepasseerd. Een verschijning. Wit broekpak, lover-topje, gouden schoenen. In Berlijn zong ze in 1956 nog voor de Amerikanen. De microfoon ligt misschien niet meer zo vast in haar hand, maar haar stem komt nog steeds uit de diepte als ze Pennies from heaven zingt.

,,Gezellig, ongedwongen allemaal'', zegt de schoonzus van André van Duin. Van Duin zwaait naar de verslaggever van De Telegraaf, Frans Molenaar wuift naar Tonny Eyk en Gerard Joling tilt zijn T-shirt op en rolt met zijn buik. De internist van Corry is er, net als haar oogarts die met een nieuwe lasertechniek Corry voorgoed van de bril af zal helpen.

,,Het is een grote schat'', zegt Jos Brink. ,,En daarom zijn we hier. Corry is een groot komisch talent. Ze heeft een prachtige carrière gemaakt. Die vrouw heeft zich echt drie keer het schompes gewerkt. Ze is altijd heel dienstbaar geweest. Dienstbaar aan het vak. Dienstbaar aan André van Duin.''

Na een paar uur feesten heeft Corry droge lippen. `Pak jij even mijn lippenstift', gebaart ze naar een vriendin. Zelf kan ze niet weg, want Lee Towers gaat voor haar zingen. Als ze net in haar tasje grabbelt, zet Lee Towers al in. Here we go folks. Hij zingt My Way. Maar waar is Corry nou? Corry wil achter de rug van Tom Westermeijer even haar lippen stiften, maar Lee geeft haar geen kans. Hij trekt Corry aan haar elleboog naar voren. Met het lippenpotlood nog in haar hand, zingt Corry mee.

Als het lied is afgelopen, pakt Corry haar spiegeltje weer. Het moet er nu toch van komen. Maar Lee Towers zingt al weer een ander lied. I've got you under my skin. Corry doet haar spiegeltje maar weer omlaag. Dienstbaar op haar eigen feestje. ,,Kijk'', zegt Diana West, ,,Gaat ze weer even bij haar vadertje zitten.''

Als het feest bijna voorbij is, krijgt Corry de microfoon aangeboden. Maar ze duwt hem opzij. Ze wil niets zeggen. De vlotte speaker die deze middag alles aan elkaar praat is even van zijn apropos: ,,Uh...'' Maar hij herneemt zich snel: ,,Corry, wil je naar Rio?'' De muziekband start en hij zingt: Rio, Rio de Janeiro-o-hoo-hoo-hoo-hoo-hoo-o, sun, samba and wine. Corry klapt niet meer. Het is mooi geweest. Buiten staat de Rolls-Royce voor haar klaar.

    • Monique Snoeijen