EUFORIE: PKC landskampioen 1997

Feesten mag, maar dan graag wel wat ingetogen. Hoe uitgelaten kun je dan wél zijn als je club zaalkorfbalkampioen wordt na een hard gevecht met de tegenstander die aan de andere kant van de rivier huist? Heel uitgelaten dus. Maar ook, zeker voor Nederlandse begrippen, redelijk beschaafd. Zo ging het er in 1997 ook aan toe na de winst van PKC – Papendrecht Korfbal Club – in de finale tegen Deetos uit Dordrecht.

Een finale, in de Rotterdamse Ahoy', die zich afspeelt in een carnavaleske ambiance. Van alles was er aangesleept om een voor het korfbal ongebruikelijke sfeer te scheppen: scheepstoeters, vlaggen, sjaaltjes, confetti, tot vliegtuigjes gevouwen programmaboekjes, een enkele wc-rol en veel bier. Daar werd dan ook volop gebruik van gemaakt in dit jaarlijkse uitje van de korfbalfamilie. Zoals er ook volop werd gezongen, gejoeld en gefloten. Er was voor de wedstrijd al een heuse polonaise gelopen en er waren artiesten om de ruim negenduizend aanwezigen in de stemming te brengen. Overbodig. De supporters waren er allereerst en vooral om hun club aan te moedigen. Dit is iets anders dan de tegenstander vervloeken wat elders menig supporter als zijn belangrijkste taak ziet. Zo bleef het dus vrolijk en en toch vrij netjes. Al was het feestje uiteindelijk alleen voor de supporters van PKC echt geslaagd – en zullen hun kelen ook de meeste behoefte aan smering hebben gehad, als ze daar al niet tijdens de wedstrijd voldoende aan zouden hebben gedaan.

Dit is het elfde deel in een serie over vreugde in en rond de sport

    • Quirien van Koolwijk