Banken geven Fiat nog wat respijt

Zal Fiat zijn belofte om de schuld te verminderen waarmaken? Dat is wat beleggers zich zullen afvragen wanneer het Italiaanse industriële conglomeraat volgende week zijn resultaten over het derde kwartaal bekendmaakt. Als onderdeel van een overeenkomst met zijn banken heeft Fiat beloofd zijn nettoschuld omlaag te brengen tot niet meer dan 3,6 miljard euro tegen de tijd dat het concern in maart zijn boeken over 2002 moet ratificeren.

Als er geen onprettige verrassingen opduiken, moet Fiat het derde kwartaal kunnen afsluiten met een nettoschuld van 5,7 miljard euro. Daarvan mag het concern de waarde van een put-optie op zijn resterende belang in Italenergia aftrekken, evenals de opbrengst van de verkoop van een verzekeringsdivisie aan Generali. Toch komt het dan nog steeds 830 miljoen euro tekort.

Bovendien is er geen rekening gehouden met eventuele extra verliezen bij Fiat Auto. Volgens sommige schattingen lijdt het concern daarop een verlies van 3 miljoen euro per dag. Stakingen van Fiat-werknemers – uit solidariteit met de 8.100 collega's die op de nominatie staan ontslagen te worden – kunnen dat verlies doen toenemen. Als we aannemen dat het concern nog eens 200 miljoen euro verliest, heeft het 1 miljard euro uit belangenverkopen nodig om zijn doelstelling te verwezenlijken.

De voortekenen zijn niet bemoedigend. Vivendi heeft bij de verkoop van zijn uitgeverij laten zien dat hoe wanhopiger de indruk is die een verkoper achterlaat des te waarschijnlijker het wordt dat potentiële kopers afbraakprijzen zullen bedingen. Dat kan bijvoorbeeld betekenen dat de langverwachte verkoop van Comau minder opbrengt dan de 700 miljoen euro die de meeste analisten de robotdivisie toedichten. Als dat gebeurt, heeft Fiat nog een groot gat te vullen.

De banken van Fiat hebben op grond van de overeenkomst recht op een groter deel van het aandelenkapitaal als het concern zijn schuldsaneringsdoelstelling niet haalt. Maar de banken willen eigenlijk helemaal geen Fiat-aandelen. De overeenkomst, die voorziet in 3 miljard euro aan converteerbare obligaties, fungeert als een soort verzekeringspolis om de leningen van de banken te beschermen. Als de banken de obligaties omzetten in aandelen, komt het erop neer dat zij zelf de belangen van Fiat zullen moeten verkopen.

Niets verontrust de banken méér dan dat. Als Fiat in delen uiteenvalt, moeten ze waarschijnlijk rekening houden met een waardevermindering van 20 procent voor de onderdelen van het concern. Trek daar de openstaande verplichtingen vanaf en er blijven weinig interessante kruimels over. Geconfronteerd met dit vooruitzicht kunnen beleggers verwachten dat de banken Fiat meer tijd zullen geven – in ieder geval tot 2004, als een put-optie om Fiat Auto aan General Motors te verkopen kan worden uitgeoefend.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.

    • Rob Cox