Steun werkt niet

Het is weer eens zo ver. In heel Europa stokt de groei, terwijl de oninbare vorderingen en de werkloosheid toenemen. En ja hoor, sommige regeringen maken zich alweer op om noodlijdende bedrijven steun te bieden.

Het is niet moeilijk te begrijpen waarom regeringen, met name op het Europese vasteland, in de verleiding komen actie te ondernemen, zeker als er banen op het spel staan. De arbeidswetgeving is niet flexibel, dus de werkgelegenheid neemt sneller af dan toe. De Italiaanse regering is teruggekomen van haar voornemen Fiat te hulp te schieten. Maar zolang de sluiting dreigt van fabrieken in het armlastige zuiden, blijft de verleiding daartoe bestaan.

De Europese regeringen dragen voor een groot deel zelf de schuld voor deze toestand. Terwijl ze in de goede jaren de herstructurering van uit hun krachten gegroeide bedrijven hadden moeten bevorderen, hebben ze een beleid gevoerd dat erop uit leek de inzinking te bespoedigen, toen die eenmaal kwam. Nationale kampioenen als Fiat, Électricité de France of Deutsche Telekom zijn veel te lang in de watten gelegd. Als gevolg daarvan zijn ze uitgegroeid tot onbestuurbare monsters, die veel te veel schuld op zich hebben geladen.

Regeringen wringen zich nu in allerlei bochten om de gevolgen van dit wanbeleid uit de weg te gaan. Zij proberen uit alle macht noodlijdende giganten overeind te houden. De Duitse en Italiaanse toezichthouders op het bankwezen overwegen de regels zodanig te veranderen dat het voor banken makkelijker wordt te voldoen aan de kapitaalcriteria, door bijvoorbeeld toe te staan dat meer hybride en preferent kapitaal als aandelenkapitaal wordt meegeteld.

Al deze foefjes hebben één zaak gemeen. Ze houden instellingen in stand die anders op sterven na dood zouden zijn, en dat is in strijd met de marktwerking. Het is contraproductief om met het geld van belastingbetalers monsters als France Telecom of Deutsche Telekom overeind te houden, of om spaarders meer risico te laten lopen door de kapitaalcriteria van noodlijdende banken te verlichten.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.

    • Jonathan Ford