Leiderschap

Zelden is ons land het schouwspel geweest van zulke uitersten als vorige week. Aan de ene kant een natie die in eenvoud en genegenheid afscheid nam van een geliefde prins. Aan de andere kant, door een niet onaanzienlijk deel van diezelfde natie verkozen, een bende egotrippende schreeuwlelijkerds, vechtend op het Binnenhof.

Het kabinet is gevallen. Nieuwe verkiezingen staan voor de deur binnen drie of vier maanden. Voor de politieke partijen een korte termijn. Voor de kiezers daarentegen een zee van tijd, om na te denken. Prins Claus was een bedachtzaam man, niet iemand van al te makkelijke conclusies.

Laten wij, in zijn geest, de tijd tot januari benutten voor bezinning op de vraag: wat voor leiderschap willen wij nu écht in dit land? Een leiderschap van uitsluiting, zelfverrijking en vervlakking? Waar men over normen en waarden spreekt, maar kwetsbare medemensen hier of ver weg aan de zijlijn laat staan? Of een leiderschap van eerlijk delen, openstaan voor anderen en verantwoordelijkheidsgevoel, voor de wereld en elkaar?

Laten we uit eerbetoon aan onze overleden prins bij de herkansing in januari kiezen voor de waarden waar hij voor stond. En die waarden ook echt invullen in ons dagelijks leven.