Muziekdansles voor onbegrepen jeugd

Zoals iedere belangwekkende choreograaf zijn eigen Nachwuchs om zich heen verzamelt – denk maar aan William Forsythe – zo doet ook Alain Platel van Les Ballets C. de la B. dat in België. Zijn voormalige dansers en acteurs, zoals Sidi Larbi Cherkaoui en Christine De Smedt, krijgen de kans onder de C. de la B.-paraplu een productie te maken en menigeen doet dat met toenemend succes.

Een van de telgen, Koen Augustijnen (1967), combineert zijn voorliefde voor muziek met die van de dans. In zijn nieuwste voorstelling Just another landscape for some juke-box money is het de muziek die alles in beweging zet. Uit zijn jukebox worden de Bee Gees, een opgehipte Shirley Bassey of het bubblegumgeluid van Kylie Minogue even makkelijk vervlochten met Pergolesi en andere klassieke grootheden. Augustijnen wilde niet per se een verhaal vertellen, hij wilde de stemmingen en emoties van de muziek vertolken.

De gevoelens van onbegrepen jongeren op weg naar volwassenheid staan centraal. Meisje zoekt contact met onwillige jongen; lulletje rozenwater maakt van zijn onhandigheid een komische act; en de getourmenteerde ziel levert luchtgevechten met zichzelf, of loopt letterlijk tegen de muur op. De melancholie van de puberteit is voor de ontgroeiden een misschien pijnlijke herkenning van 'kinderachtigheid', voor de aanwezige scholieren is het een feest van belang. Soms is het swingen, dan weer slaat de melancholie toe.

De geïllustreerde muziekdansles van Augustijnen is voor volwassenen weinig vernieuwend in zijn vorm. De Belgische dansstijl indachtig, wordt er in hoog tempo gevallen en nog eens gevallen. De twee achter elkaar open en dicht gaande klapdeuren van een jukeboxruimte dienen om vallend het toneel te betreden en scènes te markeren. Maar een dramaturgische ontwikkeling zit er niet in.

Augustijnen moet het vooral in de solo's hebben van de persoonlijkheden van zijn dansers. Wanneer Anja Gross (de jongensgek), Sylvia Camarda (de breakdance-ballerina) of Pieterjan Vervondel (de schlemiel) aan de beurt zijn, is het prachtig, en weten ze met hun rake bewegingen, mimiek en timing alle aandacht vast te houden. Anderen zijn minder fortuinlijk en verliezen het contact met de zaal. Het met z'n zessen synchroon dansen ziet er dynamisch uit maar in feite is het vele vallen en opstaan een camouflage voor leegte. Niet van de puberteit, maar van de voorstelling. Het is kunst met een kleine k, maar een aanrader voor alle jongeren die denken dat dans veel moeilijk gedoe is. Daarvoor alleen al verdient Augustijnen hulde.

Les Ballets C. de la B. & Stuk : Just another landscape for some juke-box money. Gezien: 15/10 Schouwburg Rotterdam. Tournee t/m 8/4. Inl. (010) 4118110 of www.fransbrood.com