Wielerbrandmerk

Diocess de Kaolak heet het missiehuis waarin de ploegen Senegal A, Senegal B, Senegal Mixte en de nationale selectie van Kameroen zijn ondergebracht. De slaapzaal herbergt een veertigtal bedden. Toiletten zijn er voldoende.

Ik voel me heel erg wit tussen mijn gebronsde vrienden. Gebronsd is eigenlijk het woord niet, maar gepigmenteerder kan niet meer.

Toch zie ik ook bij hen nog een lichte afscheiding van de zonnemouwtjes en zonnepijpen, wat een wielerbrandmerk is. Ook Afrikaanse wielrenners gaan na de koers op het bed liggen rusten. Al swingt hun liggen beduidend meer dan het Europese `sportliggen'. Bed is het woord trouwens ook niet.

Aan het plafond tuimelt een aantal ventilators, sommige zijn stuk. In de conferentiezaal naast de slaapzaal hangt boven een groot groen schoolbord de beeltenis van de Heilige Maagd. Een negroïde, broodmagere Jezus aan het kruis terzijde van haar. Aan de wanden foto's van de meest recente paus en een aantal zwarte en witte kardinalen. Het missiehuis is ommuurd, op de binnenplaats spelen katten.

Als er een hel bestaat, dan ben ik haar vandaag binnen gefietst. Onderweg gaf de thermometer van mijn fietscomputer 46 graden aan – van het asfalt straalde inderdaad een felle hitte naar omhoog. Twintig kilometer voor het einde gebeurde er iets geks in het hoofd dat zich moeilijk laat beschrijven – hoewel ik me vaag herinner dat ik met goede benen bleef pedaleren.

Er gebeuren ook gekke dingen in de hoofden van Afrikanen. Vandaag werd de kampioen van Kameroen door een camera-motor van de sokken gereden. De gevallen en teruggeslagen jongen streed helemaal in zijn eentje op een leeg wegdek, werd door de rijdende camera gefilmd in al zijn ellende en vervolgens zonder aanwijsbare oorzaak van de sokken gereden.

Daarna was het hospitaal de aangewezen plek voor verpleging. De motard snapt niets van zijn actie.

Er wordt gevallen en uitgevallen bij de vleet. In het restaurant Les Bleus Etoiles zag ik een samenvatting van de etappe. Een meelevende commentator besloot met de wens dat de fietsen maar snel gerepareerd mogen zijn. Daarna werd vervolgd met het programma Lettres Muselema.

    • Peter Winnen