Staking Italië tegen premier Berlusconi

Een groot deel van Italië staakte vandaag tegen de regering van premier Berlusconi en zijn beleid. In Turijn, zetel van het in moeilijkheden verkerende autoconcern Fiat, had een grote betoging plaats.

Het openbaar vervoer in de steden functioneerde maar op zeer beperkte schaal. 40 procent van de treinen reed niet, vele vluchten naar en van Italië vielen uit, scholen en ziekenhuizen beschikten slechts over een klein deel van het personeel en met name fabrieken in het noorden lagen stil.

Op 120 plaatsten in het land demonstreerden arbeiders, studenten, anti-globalisten en met name werknemers van publieke diensten tegen de regering. De belangrijkste demonstratie was in Turijn, waar Fiat vorige week aankondigde 8.100 werknemers te willen ontslaan.

De staking was georganiseerd door de grootste Italiaanse vakbond CGIL. Dit van oorspong communistisch syndicaat bleef zich deze zomer als enige verzetten tegen het Verdrag voor Italië, een soort economisch lange termijn plan, dat de regering Berlusconi toen afsloot met de werkgevers en de andere vakbonden. De CGIL kondigde aan op 18 oktober te gaan staken tegen dit pact, maar met name tegen een nieuw wetsartikel dat ontslagrecht in sommige gevallen vergemakkelijkt.

In de loop van het najaar zijn er volgens de bond enkele redenen bijgekomen om de straat op te gaan. De staking richt zich nu ook tegen het begrotingsbeleid van de regering dat volgens de voorzitter Guglielmo Epifani van de CGIL de economische crisis verergert en kan leiden tot 280.000 extra werklozen, met name in het zuiden. Volgens de CGIL voert de regering een desastreuze industriepolitiek die Italië achterop doet geraken ten opzichte van de andere industrielanden. De recente ontwikkelingen bij Fiat zijn ook prominent in het stakingsprogramma opgenomen, zo zeer zelfs, dat het zwaartepunt van de staking is verplaatst van Rome naar Turijn, het centrum van de Italiaanse auto-industrie. Verder tonen de stakers hun afkeer over de bezuinigingen op publieke diensten. Hierdoor moeten in het hele land 300 ziekenhuizen worden gesloten en zullen in het onderwijs gemiddeld niet meer anderhalve, maar nog maar een leraar per klas beschikbaar zijn.

De twee andere grote vakbonden CISL en UIL die deze zomer het verdrag voor Italië ondertekenden hebben de staking gekritiseerd en noemden deze schadelijk voor het land. Ook sommige leiders van de centrumlinkse oppositie omschreven de staking als inopportuun, verkeerd getimed, en alleen maar leidend tot verdeeldheid. Volgens deze critici heeft de CGIL om politieke redenen tot de staking besloten. De enkele weken geleden afgezwaaide leider van de CGIL, Sergio Cofferati, zou zich voorbereiden op een gooi naar het leiderschap van de centrumlinkse oppositie Olijf. Hij leidde in maart een zeer succesvolle staking van alle vakbonden waaraan tussen de twee en drie miljoen Italianen deelnamen.

    • Bas Mesters