Popzangeres Noa zingt van vrees en hoop

Met lompe laarzen en op blote voeten, van bijna fluisterend tot schel schreeuwend, als quasi operadiva en als trommelaarster, soms wat prekerig maar niet zonder zelfspot – zoals Noa gisteren optrad in Carré was ze nergens op vast te pinnen.

Ze werd geboren in Tel Aviv, groeide op in de Bronx, ging op haar zeventiende terug naar Israël, werd verliefd op muziekleraar Gil Dor met wie ze sindsdien samenwerkt en is de gelukkige moeder van een knulletje van anderhalf. Zowel dat kind als de zorgelijke toestand in het Midden-Oosten is zeer aanwezig op de nieuwe plaat Now, de derde die internationaal wordt verspreid. In het van de Beatles geleende We can work it out zingt ze samen met haar Palestijnse collega Mira Awad. Haar eigen teksten zijn geladen door een mengsel van vrees en hoop, en directer dan vroeger. Dat de cd desondanks soms barrières opwerpt tussen haar en de luisteraar is te wijten aan gastproducer Yoad Nevo die met name in Nothing een geluidswal opwerpt waarin Abba, Beatles en Pink Floyd op elkaar gestapeld lijken.

Dat er in Carré minder afstand is tot het gehoor is behalve aan Noa's lijfelijke aanwezigheid te danken aan de balans die meer dan op de cd in haar voordeel is. Waardoor er volop te genieten valt van haar prachtige alt die geknipt is voor ballades en soms, zoals in het fraaie Missing your Heart, doet denken aan Marianne Faithful in haar middenperiode. Ook de titelsong, gewijd aan haar zoontje, Today en Hawk and Sparrow zijn absolute beauty's.

Dat de frêle zangeres ook domme stampers, een projector en een rookmachine in haar show verwerkte, was jammer. Wel welkom was haar solo op darboeka en conga-trommels. Die onderstreepte namelijk een deugd die ze ook zingend vrijwel continu demonstreert: een voortreffelijke timing.

Concert: Noa met band. Gehoord: 16/10 Carré, Amsterdam. Herhaling: 17/10 Oosterpoort, Groningen, 8/12 Chassé Theater, Breda.

    • Frans van Leeuwen