Ook LPF-stemmers moeten zich schamen 3

De LPF was inderdaad een afspiegeling van een bevolkingsgroep. In zijn parlementsleden herkende ik vanaf de eerste dag een zelfde soort slag als ik het laatste decennium in alle hoeken van het bedrijfsleven heb gezien.

De snel omhooggevallen managers met grote monden en weinig inhoud, veel geluid en weinig visie. Snelle managers die zich meer verdiepen in de (korte termijn)- effecten van een uitgebalanceerde PR, dan in inhoud, kennis, kunde en ervaring. Resultaten worden snel bereikt door regelmatig in de publiciteit te komen, met over het algemeen lege luchtballonnen, niet gedragen door enige kennis van zaken, maar op het eerste gezicht inspirerend voor de leek.

De LPF-Kamerleden waren een afspiegeling van hetzelfde mismanagement dat het bedrijfsleven op losse schroeven zet. De meeste LPF-ers bleken er uiteindelijk voornamelijk voor zichzelf te zitten. Eén en ander overigens geheel volgens het gedachtegoed van voormalig voorganger Pim Fortuyn. Want ook hij heeft meer dan eens zijn gebrek aan democratisch inzicht, aan vermogen tot het vinden van compromissen, en zijn tekort aan langetermijnvisie, publiek tentoongesteld. Beleid maken is iets heel anders dan ertegen schoppen.

Ik hoop oprecht dat nieuwe verkiezingen mogen resulteren in een, misschien minder kleurrijk en bewogen, maar wel inhoudelijk sterker kabinet met meer kracht, ervaring en kunde voor een gedegen beleid met visie. Met daarbij voldoende aandacht, zoals het een democratie betaamt, voor alle geledingen van de bevolking.