De Lijst Politieke Flapuits

Je zou het aan de sombere commentaren niet afleiden, maar de LPF lijkt me de droom van elke Haagse journalist. Je houdt een microfoon onder willekeurig welk partijlid en hij loopt bij de eerste vraag al leeg. Er hoeven geen conclusies in de mond te worden gelegd, geen eindeloos gehakketak met antwoorden als ,,ik sluit niets uit..'', ,,dat is nog niet aan de orde.. of ,,na het overleg zal u de eerste zijn die het hoort..'' De LPF'er zegt meteen eerlijk dat zijn partijgenoot moet opstappen. We mogen alles weten. Nieuwe openheid, nieuwe politiek.

Typerend is Harry Wijnschenk. Dinsdagavond was hij nog fractieleider en Netwerk ving hem 's avonds op, terwijl hij eenzaam op weg was naar het Kamerrestaurant. Twee LPF-ministers moesten opstappen, wist de ondervrager. Wijnschenk bevestigde het meteen en voegde daaraan toe dat hij het er niet mee eens was. Alleen Bomhoff zou moeten verdwijnen. Het hele gesprek kon onverkort worden uitgezonden.

De volgende dag riep hij boos dat hij niet bij de fractievergadering was waarin Herben op het schild was geheven. En toen Gerrit Zalm in de Kamer zei dat Mat Herben de eenheid in de LPF niet had hersteld, zwenkte de camera naar Wijnschenk die achterin de bankjes ijverig meeknikte. Zo gaat het al maanden.

LPF-minister Nawijn (,,voornaam Hilbrand, maar ze blijven Hildebrand schrijven'') zei in De Leugen Regeert dat de pers de conflicten opblaast. Dat lijkt wel de failliete gokexploitant die de vele jackpot-winnaars verwijt dat zij een muntje in de speelautomaat hebben gegooid. Te oordelen aan de kringen onder de ogen is de pers moe van de Lijst Politieke Flapuits. Een buitenkansje is leuk, maar bij zoveel jackpots krijg je repetitive strain injury. Overspannen journalisten willen de oude politiek weer terug, compleet met ouderwetse ahums, dooddoeners en ontkenningen. Eindelijk rust.

Elke avond zag ik een LPF-politicus een welgemikte bal in het eigen doel trappen. Zembla volgde João Varela en liet zien hoe die zijn eigen schoonvader Phoa tot staatssecretaris liet benoemen. Een primeur in Nederland. De camera was erbij toen de stem van Phoa door een versterkte telefoon de werkkamer van Varela binnenkwam. Phoa vroeg aan Varela of die aan hem wilde denken voor de functie van staatssecretaris van sport, want hij had zoveel ervaring. Varela beloofde dat hij zijn best zou doen. Toen de documentaire werd uitgezonden, was Phoa inmiddels lang en breed staatssecretaris voor emancipatie. En Varela ging in het buitenland op vakantie, terwijl er geen sprake was van een reces. Zelfs in Suriname krijg je zoiets niet te zien. Mag dat van Nawijn dan niet worden uitgezonden?

Gisteravond zag ik iedereen verdrinken in de openheid. Geen poging tot reconstructie, geen interviewer die gericht en analytisch de ene uitspraak tegenover de andere legde. Herman Heinsbroek die sprak van een ,,gewetensconflict'', waarschijnlijk voor het eerst van zijn leven, kreeg dus vrij baan. Hij was de hele dag door op diverse kanalen te zien met zijn versie van het verhaal. In BVD schreeuwde hij een potje met Jan Mulder mee. Nee, hij had geen ruzie met Bomhoff, zei hij. Niemand die tegenwierp dat premier Balkenende en de leden van Heinsbroeks eigen LPF-eskader het tegendeel hadden beweerd. Niemand die doorvroeg wat de gewezen platenbaas bedoelde met ,,incompatibilité des caractères''. Heinsbroek denkt luidruchtig na of hij leider wil worden, van de LPF of van een eventuele nieuwe LHH. Hij twijfelt. Uiteraard reisde ,,ondernemer'' Harry Mens naar Den Haag om de camera's op te zoeken. In 2 Vandaag mocht ik delen in de twijfels van Jan Nagel van Leefbaar Nederland. Als de nood het hoogst is, komt hij altijd voor de camera als een vlieg zijn voorpoten afvegen. Hij haalde zijn eigen leider onderuit met de aankondiging dat hij heel misschien een nieuw partijtje gaat oprichten, nog leefbaarder dan Leefbaar Nederland. Hij had al een nieuwe kandidaat op het oog. Nee, niet Harry Mens of Herman Heinsbroek. Theo van Gogh misschien? Maar nou blijkt dat zo'n nieuwe lijst helemaal niet mogelijk is, omdat gezien het vroege verkiezingstijdstip de deadline nu al is verstreken. ,,We zoeken het uit'', sprak Nagel dreigend. Wie gaat hem daarbij helpen, Spong, Hammerstein, Moszkowicz? Alle verloven zijn ingetrokken. Dat wordt veel overwerk, de komende maanden.

    • Maarten Huygen