Religieuze moordlust

Het is maar goed dat het gezicht van acteur Bill Paxton niet zo vreselijk bekend is als de vele rollen doen vermoeden die hij in blockbusters van Aliens tot Titanic speelde. Zijn fatsoenlijke en enigszins kleurloze verschijning in de eerste speelfilm die hij ook regisseerde draagt even bij aan het verrassingseffect van de maniakale kanten van zijn personage. Paxton speelt in Frailty Dad. Deze vader, zo vertelt zoon Matthew McConaughey in de eerste scène aan FBI-oudgediende Powers Boothe, liet zich door een religieus visioen inspireren tot het doden van demonen in mensengedaante. Elegant beweegt de camera naar het verleden. Met behulp van vele flashbacks bedient Paxton zich voor zijn religieuze thriller van een slordig seriemoordenaarsidioom dat aan vele voorgangers uit het genre doet denken.

Christelijke horror, een whodunit, allerlei suggesties over de zieke verhoudingen tussen vaders en zonen en broers onderling, Paxton en debuterend scenarioschrijver Brent Hanley zetten hoog in. Je zou ze die ambities kunnen vergeven. De behoefte aan een met alle middelen verteld verhaal over alles is bij veel debutanten groot en vaak charmant. Maar Frailty is ook gemakzuchtig verteld. Te zeer gaan Paxton en Hanley er vanuit dat de religieuze legitimatie van moord door hun hoofdpersonen de toeschouwer automatisch zal choqueren. Net zoals zij denken dat een behendig gebruik van een zogenaamd sfeervolle cameravoering diezelfde toeschouwer ertoe zal aanzetten om zijn verstand op nul te zetten en het einde níet al van verre te zien aankomen.

Frailty. Regie: Bill Paxton. Met: Bill Paxton, Matthew McConaughey, Powers Boothe. In: De Melkweg, Amsterdam.