Watervrees overwonnen

Nog vrijwel dagelijks zwom ze de rugslag in de rivier nabij haar woonplaats Nambucca Heads in Australië: Cor Kint. Tot op het allerlaatste moment, want de liefde voor de zwemsport zat diep bij de geboren Rotterdamse die in 1938 furore maakte met de Europese titel op de 100 meter rugslag.

Naar zondag pas bekend werd, overleed Kint vorige week maandag in het ziekenhuis van Coffs Harbour, een plaats tussen Sydney en Brisbane. Na een kort ziekbed, op de respectabele leeftijd van 82 jaar.

Twaalf jaar was Kint, als kind lange tijd geplaagd door watervrees, toen ze zwemmen leerde onder leiding van de bazige en gevreesde `Ma' Braun, die haar bij ODZ (Onderlinge Dames Zwemclub) klaarstoomde voor de wedstrijdsport.

Omdat de borstcrawl niet wilde vlotten, werd de aandacht verlegd naar de rugslag. Beroemd is de straf die Kint als vijftienjarige kreeg van Braun wegens een vermeend gebrek aan trainingsijver: voor de spiegel moest ze een kwartier lang de rugslagbeweging maken. Het eerste succes kwam in 1935: de juniortitel van het district Zuid-Holland op de 100 meter rugslag in een tijd van één minuut en 28 seconden.

Een jaar later werd Kint uitgenodigd voor de centrale training van de zwembond, toen nog NZB geheten. Moordend was destijds de concurrentie op `de rug' een slag waarop Nederland internationaal geen rol van betekenis meer speelt.

Een teleurstellende vijfde plaats bij selectiewedstrijden voorkwam deelname aan de Olympische Spelen van Berlijn (1936), waar Kints stad- en clubgenote Rie Mastenbroek maar liefst vier medailles (drie gouden en één zilveren) won.

Weer een jaar later ontstond in Rotterdam een nieuwe vereniging, naast de twee bestaande: ODZ en RDZ (Rotterdamse Dames Zwemclub). De nieuwe club was gemengd een heette kortweg Rotterdam, in de volksmond de `R' genoemd.

Kint kwam onder de hoede van `Ma' Kerkmeester, een zachtaardiger trainer dan Braun en onder haar leiding volgde de internationale doorbraak: bij de EK in 1938 won Kint de 100 meter rugslag (tijd: 1.15,0). Bij thuiskomst volgde samen met Nederlands eerste Europees kampioen bij de mannen (Kees Hoving op de 100 meter vrije slag) een huldiging in Rotterdam, waar beiden in een open rijtuig over de Coolsingel en de Blaak werden gereden.

Later dat jaar volgde Kints eerste wereldrecord op de 100 meter rugslag, dat overigens negen dagen later verbeterd werd door de Amsterdamse Iet van Feggelen. Bijna een jaar later, toen de Duitse inval in Polen elk ander nieuws overschaduwde, pakte Kint het record weer terug. Haar toentertijd fabelachtig snelle 1.10,9, gezwommen tijdens een recordpoging aan de Van Maanenstraat, hield lang stand.

Toen landgenote Ria van Velsen bijna twintig jaar later Kints mondiale toptijd aanscherpte to 1.10,6 stond de onttroonde wereldrecordhoudster aan de badrand van het Haagse zwembad `De Regentes' klaar om de nieuwe recordhoudster een bos bloemen te overhandigen.

Begin jaren zeventig emigreerde Kint, opgenomen in The International Hall of Fame in Florida, naar Australië. Daar zag zij twee jaar geleden bij de Olympische Spelen in Sydney vol trots hoe haar erfopvolgers Pieter van den Hoogenband en Inge de Bruijn de Nederlandse eer hooghielden.

    • Mark Hoogstad