Verrijkte kippenkooi

Het besluit van minister Veerman om de verrijkte kooi voor kippen toe te staan in Nederland is het beste voor het welzijn van de kippen: het reduceert de belasting voor het milieu tot een minimaal niveau en het zorgt ervoor dat besmetting van de eieren met schadelijke bacteriën tot een minimum wordt beperkt (NRC Handelsblad, 10 oktober). Een verrijkte kooi is géén legbatterij.

In de verrijkte kooi zitten de kippen in een ruime kooi van zo'n anderhalve meter bij drie meter (vergelijkbaar met een hondenkooi). Er is een stofbad aanwezig, waarin de kippen kunnen scharrelen, er is een zitstok waar de kippen 's nachts op kunnen zitten en de kippen kunnen hun ei in een legnest leggen.

Bovendien zitten er maximaal 30 dieren in één kooi. Dit betekent dat alle dieren vertrouwd zijn met elkaar en dus elkaars rang kennen. Deze pikorde zorgt voor rust in de kooi. De kip die het laagste in de rangorde staat, wordt wel door haar kooigenoten gepikt, maar kan dit makkelijk overleven. Wanneer heel veel dieren bij elkaar in één ruimte worden geplaatst, zoals dat het geval is bij scharrelhuisvesting (enkele duizenden dieren in een groot hok) dan wordt de zwakste kip door alle andere gepikt en zal deze hieraan sterven, en dan is de op één na zwakste aan de beurt, enzovoort.

In de verrijkte kooi valt de mest van de dieren op een mestband. De mest wordt hierop zeer snel gedroogd. Droge mest stinkt niet en laat geen schadelijke stoffen voor het milieu meer los. Dit zorgt voor een reductie in belasting van het milieu van ongeveer 90 procent. Ook komt minder stof in de leefomgeving van de kippen, waardoor het hok frisser blijft en boer en kip een gezondere lucht inademen.

De verrijkte kooi is een zeer hygiënische huisvesting. De poten van de kippen komen niet met mest in aanraking, waardoor de eieren niet besmeurd worden. In mest kunnen schadelijke bacteriën zitten, die via de schaal bij mensen ziektes kunnen veroorzaken. De volksgezondheid is dus gebaat bij deze manier van huisvesting.

    • Roland Giebels