Moe

,,Hoeveel sympathie ik ook voor prins Claus gehad heb, ik zal blij zijn als ze hem eindelijk in die kelder hebben bijgezet'', zei de oude man die ik af en toe opzoek. ,,Het zal er behoorlijk koud zijn, maar er gaat niets boven Gods warme liefde.''

,,Je moet niet vergeten dat televisie mijn belangrijkste tijdverdrijf is, en dat ik daarom na een week rouwbeklag compleet doormidden ben gezaagd door al die jubelverhalen over de prins. Je kon geen programma aanzetten of er zat weer iemand op te scheppen over zijn onvergetelijke samenwerking met de onvergetelijke prins. Ik snakte op het laatst naar iemand die zou roepen: `Claus? Een rotzak! Hij wist alles beter, hij wilde altijd gelijk krijgen en hij stonk steeds naar knoflook!' En dan zou zo iemand een mooie anekdote vertellen over hoe Claus, zonder het Beatrix te vertellen, meedogenloos met iemand had afgerekend die hem altijd dwarszat.

,,Het zou Claus weer tot een mens van vlees en bloed hebben gemaakt in plaats van een nieuwe heilige. Nu kreeg ik het gevoel dat ik me een week lang door een enorme chocoladetaart moest heeneten, waar ik langzaam maar zeker steeds misselijker van werd. Wat is er toch met dit landje aan de hand? Waarom moet alles steeds ontaarden in een vreemde hysterie?

,,Ik heb gehoord dat prins Bernhard er ook bij zal zijn in Delft. Hij had weinig trek in begrafenissen, begreep ik, maar hij kon het voor zijn schoonzoon nog nét opbrengen. Dat is nog eens het ware familiegevoel. Nu maar hopen dat hij niet op het laatste moment wordt weggeroepen voor een safari in Kameroen. Hoe zouden trouwens straks zijn necrologieën er uitzien? Lockheed zal erin moeten, maar hoevéél Lockheed dat is de kwestie.

,,Claus wordt nu bijgezet bij de koninklijke notabelen, en het is hem van harte gegund, maar in feite is hij niet veel meer dan een eenvoudige burgerjongen. Hoe zouden ze dat straks met Pieter van Vollenhoven gaan doen? Die is, als het erop aankomt, van betere komaf, maar toch heeft de koningin nooit gewild dat hij prins werd. Dit tot Pieters grote verdriet. Komt het na zijn dood nog allemaal goed en mag hij dan óók het keldertje in?

,,Dat zijn van die dingen waarvan ik de afloop hoogstwaarschijnlijk niet meer zal meemaken. Ik zet ze wel eens op een rijtje. Krijg ik nog kleinkinderen? Haalt Nederland het volgende wereldkampioenschap voetbal? Blijft mijn oude bedrijf bestaan? Het rijtje zou een eindeloze rij kunnen zijn, maar zo werkt het niet. Er zijn steeds minder dingen die me écht bezighouden. Het kan me allemaal niet veel meer schelen.

,,Ik zie daarvan het gevaar wel in, maar wat kan ik eraan doen? Ik ben in gevecht met mijn eigen lichaam, en dat eist al mijn aandacht op. Elke dag ga je een klein beetje verder achteruit, dat voel je aan alles. En of ik nou levensmoe ben, of gewoon doodmoe, dat weet ik niet, en het doet er ook niet toe.

,,Ik denk dat Claus dat op het laatst ook had. Daarom gooide hij die das weg. En daarom doe ik mijn gebit niet meer in. Het kan je niet meer schelen wat de mensen van je denken. Ze doen maar.''

    • Frits Abrahams