Lovsky schittert in theatershow

Het stripverhaal is nooit ver weg in de muziek van Fay Lovsky. Kuifje heeft ze stukgelezen, haar vorige begeleidingsgroep heette La Bande Dessinée en ze maakte al eens een heel album (Jopo in Mono) met striptekenaar Joost Swarte. In veel van haar liedjes tekent zich een klare lijn af van heldere melodieën en economisch woordgebruik, ingekleurd met een breed palet aan muziekinstrumenten.

Het begrip `multi-instrumentalist' is in viervoud van toepassing op haar huidige groep Lovsky, ook al aanwezig op haar vorige album Eigen Weg. Samen met gitarist Cok van Vuuren, bassist Chris Grem en slagwerker Rob Wijtmans bespeelt ze een kleine wagonlading instrumenten in de theatershow Maze Of Mirrors, genoemd naar de gelijknamige cd en vormgegeven als een muzikaal stripverhaal waarin Engels- en Nederlandstalige liedjes een logisch en vaak humoristisch geheel vormen. Een minimum aan verbindende teksten wordt door Lovsky met een karikaturale glimlach boven haar matrozenpakje uitgesproken alsof ze in tekstballonnetjes staan.

Een cruisevakantie eindigt in schipbreuk en in de twee prachtige plaatjes die dat voor en na de pauze oplevert, wordt elke gelegenheid aangegrepen om de thema's water, vakantie, vluchtgedrag en overlevingsdrang uit te diepen. Weekend, haar hit met het digitale duo Arling & Cameron, klinkt uitgesproken zonnig in de nieuwe akoestische versie. Zingende zaag, Hawaiigitaar, percussie met pollepels, bubbelgeluiden en een knetterende theremin waarborgen de diversiteit, terwijl deze fantastische muzikanten er niet voor terugdeizen om in hun koddige vakantietenues theatrale geintjes uit te halen. Hilarisch is de gitaarsolo met vier handen op één gitaar of de manier waarop Sailing van Rod Stewart op drie ukelele's wordt vertolkt. Eenzame kerst van André Hazes blijkt voorzien van een swingend calypso-arrangement en het disconummer I will survive wordt met banjo en wasbord opgejaagd tot razendsnelle bluegrass. Nog leuker is het onfrisse liedje Baardmijt, waarin versterkt gekrabbel aan aanplakbaarden als begeleiding dienst doet.

Te midden van al die frivoliteit is er ook het prachtige, Burt Bacharach-achtige Place in the sun en de roerende accordeonwals Motherland, trouw aan het origineel van Natalie Merchant. Met deze voortreffelijk op het theater toegesneden show heeft Lovsky meer dan ooit de plek gevonden die ze eigenlijk altijd al innam sinds haar doe-het-zelfdebuut Sound On Sound uit 1980. Als popmuzikante ontbeerde ze vaak het succes dat ze op grond van haar muzikaliteit verdient, afgezien van een Gouden Harp in 2000. Maar op het snijvlak van pop en kleinkunst is ze precies op haar plaats, en schittert ze glansrijker dan de juwelen van Bianca Castafiore.

Concert: Lovsky. Gehoord: 12/10 De Meerse, Hoofddorp. Herhaling: 19/10 Figi Theater, Zeist, 20/10 Kleine Komedie, Amsterdam, 26/10 De Lawei, Drachten, t/m 14 dec Koningstheater, Den Bosch.

    • Jan Vollaard